خداروشکر که امسال هم نمایشگاه کتاب تهران، دست در دست کرونا، در فضای مجازی برگزار میشه! یعنی دیگر خبری از آن همه صفِ پارکینگِ جانفرسا، برخوردِ ناخواسته با شونه غریبهها نیست.
یادداشت مهمان، زهرا اسعدبلنددوست، نویسنده: خب! ظاهرا نمایشگاه بینالمللی کتاب تهران، امسال هم طبق روال سالهای کرونایی، مجازی شده و این یعنی دلتنگی برای بوی کاغذ و شلوغیهای نسبتا بیمورد نمایشگاه. حالا چرا نسبتا بیمورد؟! چون تو یکی دوسال اخیر، حکایت پول و کتاب؛ حکایت جن و بسمالله شده که جخت بلا این قصه باز ادامهدار خواهد بود. حالا ببین کی گفتم…
خلاصه که امسال از اون همه صفآرایی و آلاگارسون بازی.) تو روزای آروم باشیم، کتاب میخوانیم. تو روزای جنگ باشیم، بازم کتاب میخوانیم! انگار برای ما، کتاب تنها پناهگاهیه که وقتی دنیای واقعی بهمون سخت میگیره، ما بین صفحاتش، یه گوشه امن پیدا میکنیم.
مخلص کلوم که ایرونی جماعت براش فرق نداره وسط بمباران یا یه بحران شدید اقتصادی؛ هر جااااا باشه بازم در حال جستجوی کتابهای تخفیفداره حتی تو سایت (البته این قسمت تخفیفدار؛ شامل همه چیز از شیر مرغ تا جوون آدمیزاده) یه جور بیخیال که انگار بگه: «بگذار دنیا راه خودش را برود، من فعلا این کتاب تخفیف دار را میخرم!»
در نهایت، چه مجازی باشه و چه حضوری، چه با شعار جدید باشه و چه شعار تکراری، بازم دم همه کتابخوونا گرم…