
پروندههای جفری اپستین، مجرم جنسی آمریکایی کمتر شبیه رسوایی به نظر میرسند، بلکه بیشتر شبیه اسناد یا مدارکی هستند که در شهادتنامهها، سوگندنامهها و توافقنامهها گنجانده شدهاند؛ تجربه انسانی به مواد پرونده تقلیل یافته است: فهرستبندی شده، ارجاع متقابل داده شده و از فوریت اخلاقی تهی شده است.
به گزارش میدلایست آی، در پرونده اپستین سوءاستفاده از خردسالان بهعنوان یک گسست در یک نظم اخلاقی آشکار نشد، بلکه بهعنوان یک فرآیند مدیریتشده آشکار شد؛ دختران به دلیل آسیبپذیری و فقر جذب شدند؛ آنها منتقل شدند، پول دریافت کردند و ساکت شدند.
وکلا میزان افشاگری را ارزیابی کردند؛ نهادها ریسک را مدیریت میکردند؛ آبرو حفظ میشد؛ آسیب انکار نمیشد، بلکه به امری عادی تبدیل میشد.
