همه ساله دولت ها سیاست خرید تضمینی گندم از کشاورزان را دنبال نموده اند و قیمت تضمینی را به گونه ای تعیین کرده اند که بالاتر از قیمت بازار قرار بگیرد و کشاورزان انگیزه فروش محصول خود به دولت را داشته باشند. اما تاخیر در پرداخت مطالبات کشاورزان توسط دولت ها باعث شده است تا این قشر زحمت کش همواره با مشکلات فراوانی رو به رو شوند. امسال نیز از این قاعده مستثنی نبوده و برخی گندمکاران هنوز یک ریال هم دریافت نکرده اند.
همه ساله دولت ها سیاست خرید تضمینی گندم از کشاورزان را دنبال نموده اند و قیمت تضمینی را به گونه ای تعیین کرده اند که بالاتر از قیمت بازار قرار بگیرد و کشاورزان انگیزه فروش محصول خود به دولت را داشته باشند. اما تاخیر در پرداخت مطالبات کشاورزان توسط دولت ها باعث شده است تا این قشر زحمت کش همواره با ترده به امنیت غذایی دست یابند. برخی از کشورها سعی می کنند تا در برخی محصولات اساسی و استراتژیک به خودکفایی برسند و تمام تمرکز خود را بر همین اصل می گذارند. ایران نیز از دایره این گونه کشورها خارج نیست و در سالیان اخیر به دلیل اهمیت گندم سعی نموده است تا با به کارگیری سیاست های مختلف بتواند در تولید این محصول به خودکفایی برسد. اما اینکه چرا ایران بر روی خودکفایی گندم دست گذاشته است باید اشاره نمود که اولاً در دنیا عرضه کنندگان گندم بسیار محدود می باشند. در واقع تعداد عرضه کنندگان گندم در جهان کمتر از انگشتان یک دست است. ثانیاً صادرکنندگان گندم عمدتاً از کشورهای ثروتمند و پیشرفته جهان می باشند که بر اقتصاد جهان تسلط داشته و در نتیجه بر تجارت این محصول نیز تسلط دارند. ثالثاً کشورهای صادرکننده گندم عمدتاً از کشورهای با قدرت سیاسی و نظامی بسیار بالا هستند که قادرند از این موضوع در مواقع حساس به نفع خود استفاده کنند. همچنین گندم در سبد غذایی خانوارهای ایرانی از اهمیت بسزایی برخوردار است و طبق آمار سرانه مصرف گندم در ایران بیش از 2 برابر متوسط جهانی است.