
زیرساختهای اجتماعی چون اعتماد و همبستگی، در بحران هم میتوانند تقویت شوند و هم بر اثر دسیسه دشمن، ناآگاهی یا رفتارهای طردکننده برخی خودیها، بیش از پیش آسیب ببینند.
یادداشت مهمان_جواد صادقی جعفری، استادیار جامعه شناسی دانشگاه بین المللی سوره: در جنگ رمضان، حمله به پل ها، نیروگاه ها و صنایع مادر و فکر کردن به عواقب آن مردم و مسئولان را نگران کرد. با این وجود نگرانی صرفاً مربوط به این نوع از زیرساخت ها نیست. این نوع زیرساخت ها خصلت عینی دارند و میزان آسیب و خسارت به آن ها با سهولت بیشتری قابل تشخیص و تعیین است در حالیکه در کنار آن زیرساخت های اجتماعی به این اندازه ملموس و عینی نیستند. خسارت به آن ها نیز به سادگی قابل براورد و محاسبهبه پروندههای امنیتی است. همینطور دوری از رفتارهای تحکمی و بخش نامه ای برای موضوعی که جنبه های احساسی، ذوقی و معنایی دارد. پذیرفتن اصل تکثر و اعتماد به حسن نیت اغلب مردم و گروه های سیاسی نیز نقشه های دشمن را خنثی می سازد. توجه به این نکته، تاب آوری ملی را در ادامه جنگ افزایش داده و به حفظ دستاوردهای جنگ و استفاده از آن برای فربه کردن سرمایه همبستگی کمک می کند.

