۱۴۰۴/۱۰/۲۶
به گزارش روزپلاس، در حالی که تنشها میان ایران و آمریکا بار دیگر به سطحی خطرناک نزدیک شده، نگاه تحلیلگران نهتنها به تحولات میدانی، بلکه به شکافهای عمیق درون ساختار قدرت آمریکا دوخته شده است. پیامهای تحریکآمیز دونالد ترامپ خطاب به معترضان در ایران، همزمان با گزارشها درباره بررسی گزینههای نظامی در پنتاگون، این پرسش اساسی را مطرح کرده است: چه کسانی واقعاً بر تصمیم نهایی رئیسجمهور آمریکا درباره ایران تأثیر میگذارند؟
در قلب این معادله، دو چهره کلیدی قرار دارند: جیدی ونس، معاون رئیسجمهور با گرایش انزواطلبانه و وفادار به شعار «اول آمریکا»، و مارکو روبیو، وزیر خارجهای که سالهاست بهعنوان یکی از چهرههای نزدیک به جریان نومحافظهکار و حامی مداخلات نظامی شناخته میشود. این دو رویکرد متضاد، امروز به شکل یک نبرد خاموش در کاخ سفید درآمدهاند؛ نبردی که نتیجه آن میتواند سرنوشت روابط تهران–واشنگتن را تعیین کند.
ترامپ اخیراً در پیامی در شبکه اجتماعی «تروث سوشیال» اعلام کرد که تمامی مذاکرات با مقامات ایرانی را تا زمان توقف آنچه «کشتار معترضان» خواند، لغو کرده است. او در اقدامی بیسابقه، معترضان را به ادامه اعتراض و «در دست گرفتن نهادهای دولتی» فراخواند و از آنها خواست ایران را «دوباره عظیم» کنند. این ادبیات، برای بسیاری از ناظران، چیزی جز دخالت آشکار در امور داخلی ایران تلقی نشد.