۱۴۰۴/۱۱/۰۷
به گزارش روزپلاس، روزنامه «عکاظ» چاپ عربستان نوشت: «تنشی که به تازگی در روابط (ویژه) ریاض و ابوظبی به وجود آمده و از اتحاد سنتی فراتر رفته، در واقع نمونهای کلاسیک از تغییر راهبردی یکی از طرفهای این ارتباط (یعنی ابوظبی) است که ملاحظات همسایگی، برادری و سرنوشت مشترک را نادیده گرفت و با عبور از تمامی خط قرمزهای حاکم بر روابط کشورهایی که لزوما ارتباط همسایگی، برادری و یا سرنوشت مشترک هم ندارند، به امنیت طرفی که تا دیروز برادرش بود، آسیب زد.»
عکاظ نوشت: «مدتها است که از عملکرد ابوظبی در برابر عربستان مشخص شده بود که ابوظبی شایسته این نیست که یک طرف بینالمللی باشد چه برسد به اینکه ادعا کند برادری عرب است، به این شکل ارتباط ویژه دوقلوها، مهمترین ارزش لازم برای استمرار و بقای خود (نیت صادقانه) را از دست میدهد، درست همانند هیتلر که یک هفته قبل از جنگ جهانی دوم (۲۳ اوت ۱۹۳۹) در مسکو با استالین پیمان عدم تجاوز امضا کرد اما خودش آن را نقض کرد.»
این روزنامه عربستانی همچنین افزود: «روابط ریاض و ابوظبی در یک قرارداد انحصاری اتحاد و دفاع مشترک رسمیت نیافته چراکه زمینه تاریخی روابط کشورهای عربی بسیار غنیتر از آن است که بندهای قانونی آن را الزمآور کنند، حتی اگر یک قرارداد امنیتی مشترک میان کشورهای عربی (پیمان همکاری مشترک دفاعی و اقتصادی) در ۱۸ ژوئن ۱۹۵۰ امضا شده باشد. همچنین ما نباید فراموش کنیم که پایه و اساس تاسیس شورای همکاری خلیج فارس (۲۵ مه ۱۹۸۱) در درجه اول امنیتی بود اما قصد خیانت و خنجر زدن از پشت از قبل برنامهریزی شده بود، علاوه بر این ابوظبی بزرگترین مانع توسعه این شورا و تبدیل آن به یک نهاد منطقهای جامع ۶ کشور بود، ابوظبی با جنجالآفرینی بر سر محل بانک مرکزی خلیج فارس، مانع ایجاد پول واحد برای منطقه شد، ما نباید ائتلافی را فراموش کنیم که این ابوظبی با اسرائیل امضا کرد و در راستای منافع دشمن شماره یک اعراب (اسرائیل) امنیت ملی کشورهای عربی با نادیده گرفت.»