آینده پیش‌روی بازنشستگانِ سازمان تامین اجتماعی چه می‌شود؟

وی ادامه داد: علاوه بر این، در دوره‌های مختلف، دولت‌ها برای حل برخی مشکلات، بازنشستگی‌های پیش از موعد را تصویب کردند؛ تصمیمی که آثار قابل توجهی بر منابع سازمان گذاشت. بازنشستگی زودهنگام به این معناست که فردی که باید پنج یا ۱۰ سال دیگر حق بیمه پرداخت می‌کرد، زودتر از چرخه پرداخت حق بیمه خارج شده و مستمری‌بگیر می‌شود و این موضوع به‌طور طبیعی ناترازی منابع و مصارف را تشدید می‌کند. از سوی دیگر، بسیاری از این بازنشستگان به دلیل سن پایین، تجربه و مهارت، دوباره از سوی کارفرمایان جذب بازار کار می‌شوند، زیرا نیروی کار ارزان‌تری محسوب می‌شوند. در نتیجه، فرصت‌های شغلی که می‌توانست در اختیار جوانان قرار گیرد، اشغال می‌شود و با کاهش استخدام نیروی جوان، بیمه‌شدگان جدید نیز به سازمان اضافه نمی‌شوند؛ مسئله‌ای که نسبت پشتیبانی صندوق را کاهش می‌دهد.

آینده پیش‌روی بازنشستگانِ سازمان تامین اجتماعی چه می‌شود؟

آرم سازمان تامین اجتماعی
سال‌هاست ناترازی مالی و بدهی انباشته دولت‌ها و کاهش ضریب پشتیبانی، سازمان تأمین اجتماعی را به یکی از مهم‌ترین دغدغه‌های نظام رفاه کشور تبدیل کرده است؛ دغدغه‌ای که در صورت تداوم روند کنونی و اجرا نشدن اصلاحات ساختاری، با تشدید سالمندی جمعیت در سال‌های آینده ابعاد جدی‌تری پیدا می‌کند.
چهارشنبه ۲۴ تير ۱۴۰۵ – ۱۳:۵۲

به گزارش بازارکار ،علی حیدری، با اشاره به ریشه‌های ناترازی مالی سازمان تامین اجتمات: در برخی کشور‌ها این نوع بیمه به‌صورت اجباری اجرا می‌شود و افراد پس از رسیدن به سن مشخص، برای تأمین هزینه‌های مراقبت دوران سالمندی خود حق بیمه جداگانه‌ای پرداخت می‌کنند، اما متأسفانه چنین پوششی هنوز در نظام بیمه‌ای ایران ایجاد نشده است.

وی تأکید کرد: اجرای نظام چندلایه تأمین اجتماعی، انجام اصلاحات پارامتریک و توسعه بیمه‌های مراقبت بلندمدت، سه راهکار اساسی برای مدیریت پیامد‌های سالمندی جمعیت و افزایش پایداری صندوق‌های بازنشستگی محسوب می‌شوند.

حیدری با اشاره به ضرورت حرکت به سمت صندوق‌های مازاد و مکمل اظهار کرد: این صندوق‌ها بر مبنای روش‌های نوین محاسبات بیمه‌ای و «حق بیمه معین» فعالیت می‌کنند و به همین دلیل، برخلاف صندوق‌های فعلی که نسبت به تغییرات جمعیتی حساس هستند، آثار منفی سالمندی جمعیت بر آنها بسیار کمتر است. در نظام فعلی، با افزایش تعداد سالمندان، ورودی صندوق‌ها کاهش و تعهدات آنها افزایش می‌یابد، اما در صندوق‌های مازاد و مکمل، ساختار مالی به گونه‌ای طراحی شده که وابستگی کمتری به تحولات جمعیتی داشته باشد و از پایداری بیشتری برخوردار باشد.

منبع :بازارکار جهاد دانشگاهی

اشتراک‌گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *