مرکزی – در نشست تخصصی و درسگفتار «شرح و تفسیر مثنوی » با حضور مرتضی لطیفی استاد ادبیات و زبان فارسی، دل به عنوان یکی از مهمترین درون مایههای عرفان فارسی و محور آگاهی، معرفت و عشق سلوک معنوی در اندیشه مولوی مورد تحلیل و واکاوی قرار گرفت.
مرکزی – در نشست تخصصی و درسگفتار «شرح و تفسیر مثنوی » با حضور مرتضی لطیفی استاد ادبیات و زبان فارسی، دل به عنوان یکی از مهمترین درون مایههای عرفان فارسی و محور آگاهی، معرفت و عشق سلوک معنوی در اندیشه مولوی مورد تحلیل و واکاوی قرار گرفت.
به گزارش خبرنگار خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) در اراک، مرتضی لطیفی، استاد ادبیات و زبان فارسی در این نشست تخصصی با اشاره به سیر تحول مفهوم دل، از یک اندام جسمانی تا کانون حقیقت و معنا گفت:«موتیف» در نقد ادبی امروز؛ عنصر، تصویر، واژه یا اندیشهای است که پی در پی، در اثر یک نویسنده و شاعر تکرار شده، سبب انسجام، نیز انتقال معنای اصلی آن میشود.
وی بیان کرد: در همین سمت و سو «دل» و مشتقات و همپیوندهای آن مانند صاحبدل، دلدار، دلبر، بیدل، همدل، در شعر عرفانی فارسی، بویژه نزد مولوی ـ حافظ و دیگران، با ساخت شبکه معنایی، همواره یک موتیف جاندار و برجسته بوده است، به گونهای که این واژه بیش از ۸۵۰ بار در مثنوی و بیش از ۷۰۰ بار در دیوان خواجه شیراز تکرار شده است.
