رژیم صهیونیستی صبح روز ۲۳ خرداد ۱۴۰۴ تجاوز نظامی به مراکز هستهای صلح آمیز و تاسیسات غیرنظامی ایران را آغاز کرد که در ادامه با مشارکت آمریکا در حمله به مراکز هستهای صلح آمیز ایران دنبال شد؛ این تجاوز نظامی که به نام جنگ ۱۲ روزه شناخته میشود، در نهایت در سوم تیر همان سال با آتشبس پایان یافت.
رژیم صهیونیستی تلاش کرد این تجاوز نظامی توام با نقضهای آشکار حقوق بینالملل را با ادعای اقدام برای جلوگیری از «تهدید هستهای قریبالوقوع» ایران توجیه کند؛ این در حالی است که گزارشها حاکی از آسیب گسترده به زیرساختهای انرژی، ساختمانهای مسکونی و رسانهای در جریان این تجاوز نظامی است.
براساس گزارشهای اولیه وزارت بهداشت ایران، بیش از هزار شهروند ایرانی بر اثر این تجاوز نظامی به شهادت رسیدند که سهم زنان و کودکان از آمار قربانیان قابل تامل است؛ در عین حال، هزاران نفر بر اثر این تجاوز آواره شدند.