در جنگهای کلاسیک، وقتی از «خط مقدم» حرف میزدند معمولاً ذهن میرفت سمت تانک، سنگر، ناو یا هواپیمایی که در حال بمباران است. اما در جنگی که امروز میان ایران، آمریکا و شبکه متحدان واشنگتن در خلیج فارس جریان دارد، خط مقدم فقط روی زمین و دریا نیست؛ بخش مهمی از آن بالای سر شهرها، پایگاهها و میدانهای نفتی قرار گرفته است.
معماری دفاع هوایی آمریکا و متحدانش در خلیج فارس در سادهترین شکل، روی چند لایه بنا شده است. لایه بالاتر برای تهدیدهای بالستیک ارتفاعبالا معمولاً بر دوش THAAD است؛ سامانهای که برای رهگیری موشکهای بالستیک در فاز پایانی و در ارتفاع زیاد طراحی شده و ستون مهم دفاع از پایگاههای حساس و بعضی کشورهای عربی خلیج فارس بهشمار میرود. لایه بعدی را Patriot PAC-۳ و گونههای مختلف آن تشکیل میدهند؛ سامانهای که هم برای دفاع در برابر برخی موشکهای بالستیک کوتاهبرد و هم برای تهدیدهای هواگردی و بعضی کروزها بهکار میرود. در کنار این دو، سامانههای کوتاهبردتر، دفاع نقطهای، جنگندههای گشتزن، رادارهای زمینی، جهیزات به مدار عملیاتی ساده نیست.