در ۴ جولای ۲۰۲۶، آمریکا ۲۵۰ سالگی اعلام استقلال خود را جشن گرفت؛ بسیاری از منتقدان و مورخان این سالگرد را فرصتی برای بازنگری در تاریخ پر از تناقض این کشور میدانند: کشوری که بر پایه ادعای آرمانهای آزادی و حقوق بشر بنا شده، اما تاریخش با نقض نظاممند حقوق ساکنان بومی، بردهداری و گسترش امپریالیستی گره خورده است.
تاریخ تشکیل آمریکا به اعلامیه استقلال آمریکا Declaration of Independence در ۱۷۷۶ بازمیگردد که در آن از «حقوق غیرقابل سلب» انسانها سخن گفته شده بود، اما این اعلامیه و متعاقب آن قانون اساسی این کشور، حقوق میلیونها ساکن بومی قاره (Native Americans) را نادیده گرفت.
جمعیت بومی آمریکای شمالی پیش از ورود اروپاییها حدود ۵ تا ۱۰ میلیون نفر تخمین زده میشود؛ تا اوایل قرن بیستم، این جمعیت بهشدت کاهش یافت و به کمتر از ۲۵۰ هزار نفر رسید؛ مورخانی مانند دیوید استنارد در کتاب «فتح و نابودی بومیان آمریکا» این فرآیند را با اصطلاح نسلکشی توصیف کرد.