نویسنده و پژوهشگر اسطورهها، در مقالهای استدلال میکند که افسانههای کهن تنها روایتهایی برای سرگرمی نیستند، بلکه میتوانند در دوران بحرانهای فردی و اجتماعی به زنان کمک کنند تا معنای زندگی، هویت و مسیر خود را دوباره پیدا کنند.
نویسنده و پژوهشگر اسطورهها، در مقالهای استدلال میکند که افسانههای کهن تنها روایتهایی برای سرگرمی نیستند، بلکه میتوانند در دوران بحرانهای فردی و اجتماعی به زنان کمک کنند تا معنای زندگی، هویت و مسیر خود را دوباره پیدا کنند.
به گزارش خبرگزاری کتاب ایران(ایبنا) به نقل از لیتهاب، شارون بلکی، نویسنده و پژوهشگر اسطورهها، در مقالهای با عنوان «چرا زنان برای ریشهدار ماندن در زندگی خود به افسانهها نیاز دارند» مینویسد که قصههای پریان و افسانههای عامیانه میتوانند در جهانی که بسیاری از چارچوبهای معنابخش خود را از دست داده است، نقش راهنما را ایفا کنند.
بلکی روایت خود را با بازگشت به سال ۱۹۹۳ آغاز میکند؛ زمانی که در ۳۲ سالگی دچار فرسودگی شدید شغلی شده بود. او در شغلی شرکتی گرفتار بود که از آن نفرت داشت و احساس میکرد زندگیاش هیچ شباهتی به تصویری که همیشه از آینده خود در ذهن داشته ندارد. در همان دوران بهطور اتفاقی داستان «دختری بدون دست» از مجموعه افسانههای برادران گریم را دوباره خواند؛ داستانی که به گفته او مسیر زندگیاش را تغییر داد.
