بازار کار ۱۴۰۴ زیر ذره‌بین؛ کدام استان‌ها بیشترین بیکاری را دارند؟

آمار کشور از نظر مشارکت نیروی کار در سال 1404
پس از زنجان، استان‌های اردبیل با ۴۷.۶ درصد و مازندران با ۴۴.۲ درصد در رتبه‌های بعدی قرار دارند. در مجموع، ۱۶ استان کشور نرخ مشارکتی بالاتر از میانگین کشوری (۴۰.۶ درصد) را تجربه کرده‌اند که نشان‌دهنده توزیع نسبتاً مناسب امید به کار در نیمی از جغرافیای ایران است. در نقطه مقابل، کهگیلویه و بویراحمد با ثبت نرخ مشارکت کم‌سابقه ۳۰.۹ درصدی در کف جدول قرار گرفته و پس از آن، استان‌های ایلام و سیستان و بلوچستان کمترین تمایل به مشارکت اقتصادی را ثبت کرده‌اند؛ پدیده‌ای که در ادبیات توسعه معمولاً با ناامیدی نیروی کار از یافتن شغل و پدیده «کارگران دلسرد» پیوند می‌خورد.

بازار کار ۱۴۰۴ زیر ذره‌بین؛ کدام استان‌ها بیشترین بیکاری را دارند؟

تصویری نمادین برای نشان دادن اشتغال و بیکاری
انتشار با تأخیر آمار رسمی نیروی کار سال ۱۴۰۴ توسط مرکز آمار ایران، فرصت مناسبی را برای تحلیلگران فراهم کرده است تا ناهمگونی‌های عمیق ساختاری در جغرافیای اشتغال کشور را رصد کنند.
دوشنبه ۱۵ تير ۱۴۰۵ – ۱۸:۳۰

به گزارش بازارکار ،  ارزیابی این داده‌ها نشان می‌دهد که متغیر‌های کلان اقتصادی در حوزه کار، در سراسر کشور رفتاری همگن نداشته‌اند و تفاوت‌های منطقه‌ای، سیمای متفاوتی از پویایی یا رکود بازار کار استان3OjgwMA.webp” alt=”آمار استانی در سال 1404″ width=”800″ height=”450″ data-id=”571880″ data-width=”800″>

استان تهران به عنوان قطب اداری، خدماتی و اقتصادی کشور، الگوی متفاوتی را در سال ۱۴۰۴ ارائه داده است. نرخ مشارکت اقتصادی در پایتخت برابر با ۴۰.۹ درصد ثبت شده که تفاوت چندانی با میانگین کشوری ندارد، اما نرخ بیکاری ۶.۴ درصدی این استان که به مراتب پایین‌تر از میانگین کشوری است، نشان می‌دهد تهران توانسته است بخش عمده‌ای از تقاضای کار موجود در محدوده جغرافیایی خود را پاسخ دهد. با توجه به سهم بالای بخش خدمات و حضور گسترده استارتاپ‌ها و بنگاه‌های نوین در تهران، این استان توانسته ثبات نسبی در حوزه اشتغال ایجاد کند،
هرچند که هزینه‌های بالای زندگی در پایتخت خود به عنوان مانعی برای ورود نیروی کار جدید از سایر استان‌ها عمل می‌کند. در تحلیل نهایی، داده‌های سال ۱۴۰۴ بر این واقعیت صحه می‌گذارند که سیاست‌گذاری‌های یکپارچه و فاقد انعطاف منطقه‌ای نمی‌توانند حلال مشکلات بازار کار باشند و بهبود پایدار شاخص‌ها نیازمند برنامه‌های توسعه محلی متناسب با مزیت‌های نسبی هر استان است.

منبع :بازارکار جهاد دانشگاهی

اشتراک‌گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *