
به گزارش خبرآنلاین روزنامه ایران به همین بهانه با علیاصغر مدیرروستا یکی از ستارههای فوتبال ایران در دهه هفتاد گفتوگویی ترتیب داده است.
نسل ۹۸ چه خصوصیاتی داشت که مردم هنوز هم از آن به نیکی یاد میکنند؟
نسل دهه شصت و هفتاد یک نسلی بود که با عشق و علاقه فوتبال بازی میکردند نه برای مسائل دیگر خصوصا مسائل مادی و ارتباط نزدیکی با مردم داشتند. خاطرم هست برای تمرینات از بین مردم وارد زمین میشدیم و بعدش هم مینشستیم با مردم هندوانه میخوردیم! البته به لحاظ حرفهای درست نبوده اما میخواهم بگویم اینقدر با مردم نزدیک بودیم و مردم هم علاقهشان به فوتبال بیشتر بود حالا هم مسائل اقتصادی و هم گرفتاریها باعث شده تا از طرفداری و دیدن فوتبال فاصله گرفتند. یک مقداری هم بازیکنان امروزی باعث شدند تا طرفداران از آنها دوری کنند.
فضای مجازی زمان شما حداقل تا این حد گسترده نبود آیا تاثیری در فاصله گرفتن مردم ن به ۳۲ تیم هم آنچنان دستاورد نبود و اگر از آن ۳۲ تیم به مرحله بعدی میرفتیم کار بزرگی بود. این عزیزان نباختن را دستاورد میدانند اما این دستاوردی نیست چون صعود نکردیم. دورههای قبل اگر سه امتیاز آوردیم الان هم سه امتیاز است. سه یا چهار یا پنج تا بازی را مساوی کنیم بهتر است یا دوتا را ببریم؟ قطعا دو تا برد بهتر است. اگر کادرفنی و بازیکنان ما کمی شجاع بودند، میتوانستیم برنده باشیم. در ادامه سوال شما بگویم هر نسلی از بازیکنان تیم ملی زحمت میکشند و قطعا قابل احترام است اما خواهشا در مصاحبهها و رفتارها دقت بیشتری شود تا برداشت بدی نشود. خیلی از بازیکنان دهه شصت که اسطوره هستند حتی شاید جامجهانی نرفتند اما همه میدانند چه بازیکنان درجه یکی بودند دهه هفتادیها که جام جهانی هم رفتند و به حقشان رسیدند. در همان نسل ۹۸ ببینید چند تا مرد سال آسیا داشتیم که تفاوتها را مشخص میکند. مهدویکیا بازیکن با شخصیت و با کلاس فوتبال ما است و همیشه همین بوده و احترام بزرگتری و کوچکتری را رعایت کرده و اینک انگ بیاحترامی به تیم به ایشان نمیچسبد. او یک بازیکن بیحاشیه بوده و قابل احترام است.
17302
