نوزادان و کودکان خردسال، آسیبپذیرترین گروه در برابر پیامدهای مستقیم و غیرمستقیم در شرایط سخت هستند. در شرایط جنگی، فروپاشی زیرساختهای بهداشتی، کمبود منابع غذایی و خطرات فیزیکی ناشی از حملات، بقای این گروه سنی را با چالش جدی مواجه میکند.
این مقاله با هدف ارائه پروتکلهای رسمی و آموزشی برای والدین، مراقبان و نیروهای امدادی تدوین شده است تا دانش لازم برای مدیریت بحران در محیطهای پرخطر را فراهم آورد.
بقای نوزاد در این شرایط تنها به معنای زنده ماندن فیزیکی نیست، بلکه حفظ سلامت، رشد عصبی و پیوند عاطفی او با مراقبان اصلی نیز از اهمیت حیاتی برخوردار است. استرسهای محیطی شدید میتوانند تأثیرات پایداری بر سیستم عصبی در حال توسعه نوزاد بگذارند. بنابراین، مداخلات باید همهجانبه بوده و شامل حفاظت فیزیکی، تأ-SA” style=’font-family:”B Nazanin”‘>امنیت فیزیکی (پناهگاه)