به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین به نقل از موزه سینمای ایران، چهلوهشتمین نشست «شبهای مستند» موزه سینما، دوشنبه، ۲۲ تیرماه در سالن فردوس موزه سینمای ایران برگزار شد و نسخه اصلاح و مرمت شده دو مستند کمتر دیدهشده «تاکسیمتر» و «نانخورهای بیسوادی» به کارگردانی ناصر تقوایی که به همت فیلمخانه ملی ایران آماده نمایش شد،همزمان با زادروز این فیلمساز سرشناس و فقید، با همکاری انجمن تهیهکنندگان سینمای مستند در سالن فردوس موزه سینمای ایران به نمایش درآمد. پیروز کلانتری، پژوهشگر و مستندساز پیشکسوت، این آثار را تحلیل و بررسی کرد و مدیریت نشست را فخرالدین سیدی، فیلمساز، بر عهده داشت.
در ابتدای نشست، فخرالدین سیدی، فیلمساز، بخشی از یادداشت «با ناصر تقوایی از خیابان تا دادگستری؛ همراهِ نانخورهای بیسواد!» نوشته حسن مشفق تهرانی، فیلمساز پیشکسوت تلویزیون با محوریت فعالیتهای ناصر تقوایی و نگاه سینمایی این کارگردان را قرائت کرد.
پیروز کلانتری گفت: اگر فیلمسازان بعد از سال ۱۳۴۸ هجری شمسی را دنبال کنیم که یک به یک فیلمسازان برجستهای میشوند، یکی شهری نشات میگیرد. این نشان میدهد که این فیلم شهری است؛ چون صرفاً موضوع شهر نیست.
کلانتری افزود: اگر این سیر را در سینمای ایران دنبال کنیم، شاید تا مدتها بعد از انقلاب اسلامی و حتی تا ابتدای دهه هشتاد هجری شمسی، جریان ساخت فیلم شهری در سینمای ایران وجود ندارد. متأسفانه، هر دو وجه این فیلمها از سوی سینمای ایران تحویل گرفته نمیشود. البته که فیلمهای مهمی بودهاند. فیلمهای گزارشگرانهای و دستگرمی که تقوایی ساخته، آغازی برای ساخت فیلمهای جدیتر او در بعدها بوده است. چرا این فیلمها جدی نیست؟ چون او در هر کدام از فیلمهای مستند و داستانی بعدی خود دست به یک خلاقیت جدید میزند.
پیروز کلانتری در سخنان پایانی، ناصر تقوایی را یک فیلمساز حرفهای دانست و گفت: تقوایی در این فیلمها و مستندها و داستانیهای بعدی نشان میدهد که چقدر حرفهای است. او بیش از همه در سریال «دایی جان ناپلئون» این حرفهایگری را نشان میدهد و اینکه این آدم حرفهای چه دغدغههایی دارد؛ یک نوع سنت روشنفکری، یک نوع سنت اندیشه و یک نوع سنت رابطه با تاریخ کشور.
چهلوهشتمین نشست «شبهای مستند» موزه سینما با پرسش حاضران از سخنرانان درباره وجوه مختلف سینمای ناصر تقوایی پایان یافت.
59243