۱۴۰۳/۰۲/۰۱
اگر سریال حامد عنقاء را زیر رادیکال ببریم و مخارج مشترک مفهومی آن را استخراج کنیم به سه مفهوم می رسیم: پرتابشدگی انسان، پرسونا(نقاب) و مرگ.
اکثریت انسانها با سقوط در روزمرگی، اصالت حیات خویش را از دست می دهند، به این معنی که نه به حکم خود، که به حکم «دیگران» زندگی می کنند. به باور این فیلسوف بزرگ، روزمرگی، سقوط و عافیتطلبی بزرگترین حجابها بر سر اتصال با معنای حقیقی وجود و هستی ناب هستند. انسانها با توجه بیش از حد به «دیگران» و خواست دیگران و تلاش برای همرنگی با جامعه و پسند جامعه، از وجود اصیل خویش غافل می شوند. این جاست که انسانها تبدیل به «بازیگران» هر روزه می شوند. باز در توصیف همین وضعیت، روانشناس بزرگ اتریشی، کار گوستاو یونگ، مفهومی به نام «پرسونا» را در روانشناسی خود ارایه می کند.
