۱۴۰۳/۰۸/۰۵
به گزارش روزپلاس، یکی از نگرانیهایی که اهالی فرهنگ به هنگام تغییر دولت با آن مواجه بودند، رها شدن حمایت از تولید کاغذ در کشور بود، مسئلهای که در دولت سیزدهم از همان ابتدا یک کلیدواژه جدی در گفتمان رئیسجمهور، وزیر فرهنگ و ارشاد و وزارت فرهنگ و صمت بود، با وجود مانورهای تبلیغاتی که بر روی مسئله تولید کاغذ و خودکفایی در تولید کاغذ در دو سال اخیر انجام شد، حمایتها از مسئله تولید به اندازهای بود که علیرغم کاستیهای بسیار و عدم هماهنگی بخشهای مختلف دولتی در این زمینه، بسیاری از موانع پیش پای تولید برطرف شده و علاوه بر رسیدن کارخانه مازندران به عنوان تنهاتولیدکننده جدی کاغذ تحریر در کشور، به خودکفایی در زمینه تولید کاغذ کتابهای درسی، کارخانههای دیگر نیز بخشی از مسیر برای رسیدن به ظرفیت تولید تحریر را پیمودند، مانند کارخانه زاگرس فارس که با تسهلاتی که از دولت دریافت کرد، تا رسیدن به مرحله تولید پیش رفت.
با این شرایط، جابهجایی دولت در زمانی رخ داد که مسئله حمایت از تولید کاغذ وارد سومین سال و البته حیاتیترین دوره خود میشود، چرا که حالا تولید روی غلتک افتاده و برای رسیدن به روند پایدار نیازمند ادامه حمایتهاست. با وجود اینکه تاکیدرئیس جمهور بر برنامه هفتم توسعه است و در برنامه هفتم توسعه حمایت از تولید به صورت ویژه دیده شده است، برخی از کارشناسان بر این باورند که تصمیمات اخیر برخی وزارتخانهها نگرانیهایی را برای ادامه حمایت از تولید کاغذ ایجاد کرده است.
ادغام دفتر سلولزی در دفتر صنایع نساجی وزارت صمت که حالا به دنبال انتقاد فعالان صنعت سلولزی، چاپ و نوشتافزار مسکوت مانده و مسئله اختصاص ارز برای واردات کاغذ کتابهای درسی نیز این نگرانیها را پررنگتر کرده است.