افطار؛ آیین ایرانی دیرینه و میراثی زنده برای همبستگی اجتماعی

افطار در ایران نه‌تنها یک مراسم مذهبی نیست، بلکه به‌عنوان بخشی از فرهنگ غنی ایرانی، نمادی از همبستگی اجتماعی و مهمان‌نوازی مردم این سرزمین است که به‌عنوان یک سنت میراثی ناملموس پاس داشته می‌شود.

۱۴۰۴/۰۱/۰۲

افطار در ایران نه‌تنها یک مراسم مذهبی نیست، بلکه به‌عنوان بخشی از فرهنگ غنی ایرانی، نمادی از همبستگی اجتماعی و مهمان‌نوازی مردم این سرزمین است که به‌عنوان یک سنت میراثی ناملموس پاس داشته می‌شود.

افطار؛ آیین ایرانی دیرینه و میراثی زنده برای همبستگی اجتماعی

به گزارش روزپلاس، میراث فرهنگی ناملموس (ICH) به مجموعه‌ای از سنت‌ها، آداب‌ورسوم، دانش‌ها، مهارت‌ها و شیوه‌های زندگی اطلاق می‌شود که از نسلی به نسل دیگر منتقل می‌شود و برای جوامع مختلف هویت فرهنگی و معنای خاصی دارد. این میراث برخلاف میراث فرهنگی ملموس، که معمولاً شامل آثار فیزیکی و بناهای تاریخی است، به صورت غیرملموس و در قالب تجربه‌ها، رفتارها و تعاملات اجتماعی در جامعه‌ها وجود دارد. میراث فرهنگی ناملموس به‌طور مداوم در حال تغییر است و به نیازها و شرایط فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی جوامع پاسخ می‌دهد. به عبارت دیگر، این نوع میراث همواره در حال بازآفرینی و تطبیق است، زیرا نمی‌توان آن را در قالب اشیای ثابت محدود کرد.

یونسکو میراث فرهنگی ناملموس را به‌عنوان بخشی از فرهنگ زنده مردم تعریف کرده که موسیقی، رقص، زبان‌های بومی، آیین‌ها و دانش سنتی درباره طبیعت را شامل می‌شود.

این میراث نقش مهمی در حفظ انسجام اجتماعی، هویت‌سازی و تقویت خلاقیت دارد، اما در عصر جهانی‌شدن با تهدیداتی مواجه است که ممکن است به فراموشی یا تغییر آن منجر شود. بنابراین، حفاظت و انتقال آن از طریق آموزش، آگاهی‌بخشی و مشارکت جوامع ضروری است. حفظ میراث فرهنگی ناملموس به تنوع فرهنگی، توسعه پایدار و تقویت روابط بین فرهنگ‌ها کمک می‌کند.

منبع  : روز پلاس

اشتراک‌گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *