«من کنت مولا فهذا علی مولا»؛ یعنی ولایت و جانشینی را مقید کرد به «هذا علیٌ» تا حتی مسألهای به مانند تشابه در نام و عنوان، بهانهای برای «جانشینان جعلی» فراهم نکرده و…/ از این روی، حضرت هادی ـ علیه السلام ـ اهالی تهران و پیرامون آن را در آن برهه از تاریخ که بخشی از «ملک ری» به شمار میرفت، بشارت داد به کسب فیض و توفیق…
راز بزرگی نهفته است در کلام گهربار امام هادی ـ علیه السلام ـ به یکی از اهالی ری که از زیارت حسین ابن علی ـ علیه السلام ـاز کربلا بازگشته بود فرمودند: اگر قبر عبدالعظیم(ع) را در «ری» را زیارت میکردی، مانند آن بود که حسین (ع) را در کربلا زیارت کرده باشی.
به گزارش «تابناک»، مقید ساختن جمله «من زار عبدالعظیم بِرِی» با نشانهگذاری و تأکید مکانی که هیچ کس را بهانهای برای گمراه شدن از نشانی ارایه شده نباشد و از سوی دیگر، قرینه ساختن سرزمین «ری» با «کربلا» از ویژگیهای این کلام گهربار حضرت هادی ـ علیه السلام ـ است که نیازمند به تفسیر و تعمیق دارد.
چنانکه در روایات عدیده واقعه غدیر نیز آمده است که در آن رسول گرامی (ص) نخست دستان مبارک حضرت علی ابن ابیطالب (ع) را بالا برد و بالا برد، تا جايي كه سفيدي زير بغل او بر همه مردم نمايان شد و همه حضرت علي ـ عليه السلام ـ را در كنار پيامبر ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ ديدند و او را به خوبي شناختند و دريافتند كه مقصود از اين اجتماع مسأله اي است كه مربوط به حضرت علي (ع) است و همگي با ولع خاصي آماده شدند كه به سخنان پيامبر (ص) گوش فرا دهند.
