۱۴۰۳/۰۹/۰۵
به گزارش روزپلاس، یکی از نشانههای مهم عزت یک جامعه، عدم سلطهپذیری است. جامعهای که زیر بار سلطه بیگانگان نمیرود، شأن و منزلت خود را حفظ کرده و هویت ملیاش را از گزند تحقیر و تسلیمپذیری دور نگه میدارد. سلطهپذیری نهتنها استقلال سیاسی و اقتصادی یک ملت را تحت تأثیر قرار میدهد، بلکه باعث فرسایش فرهنگی و تضعیف روحیه جمعی نیز میشود. این وضعیت میتواند عزت ملی را به تحقیر و ضعف تبدیل کند و مسیر پیشرفت و شکوفایی جامعه را مسدود نماید.
در مقابل، جامعهای که بر اصول استقلال، مقاومت و خوداتکایی تأکید دارد، زمینه را برای عزت و کرامت ملی فراهم میکند. چنین جامعهای از توانایی ایستادگی در برابر تهدیدها و دخالتهای خارجی برخوردار بوده و با تکیه بر ارزشهای بومی و فرهنگی، جایگاه خود را در جهان تثبیت میکند. قرآن کریم نیز بر اهمیت عزت تأکید کرده و میفرماید: “وَ لِلَّهِ الْعِزَّةُ وَلِرَسُولِهِ وَلِلْمُؤْمِنِینَ” (منافقون، آیه 8). این آیه نشان میدهد که عزت، محصول ایمان، تلاش و عدم پذیرش سلطهگری است، که در نهایت راهگشای سعادت و شکوفایی ملتها خواهد بود.
کسب عزت در گروی ایمان و باور یک جامعه به ارزشهای اصیل نهفته در آن است. جامعهای که به اعتماد به نفس و خودباوری مجهز باشد، میتواند مسیر رشد و پیشرفت را با تکیه بر ظرفیتهای درونی خود طی کند. این ارزشها جامعه را از وابستگی به قدرتهای خارجی، چه از غرب و چه از شرق، بازداشته و زمینهساز استقلال واقعی میشود. خوداتکایی، یکی از اصلیترین عوامل ایجاد عزت است که نهتنها در عرصههای سیاسی و اقتصادی، بلکه در جنبههای فرهنگی و هویتی نیز نقش بسزایی ایفا میکند.