9اردیبهشت مصادف با 29 آوریل، هرساله به عنوان روز روان‌شناس و مشاور در سرتاسر جهان، مراسم‌هایی در رستای معرفی هرچه بهتر این شاخه از علم برگزار می‌شود.
تاریخ روانشناسی به عنوان دانش مطالعهٔ رفتار و ذهن انسان به یونان باستان باز می‌گردد. شواهدی نیز بر مطالعهٔ این دانش توسط مصری‌های باستان وجود دارد. دانش روانشناسپذیرفته شده درباره نظام وونت اشتباه بوده است. وونت که همیشه از «بد فهمیده شدن و بد معرفی شدن» می‌ترسید، درست به همین سرنوشت دچار شد (بالدوین، 1980، ص. 301.)
آغاز علم نوین
اشاره کردیم که قرن هفدهم شاید پیشرفت گسترده‌ای در علوم بود. تا آن زمان فلاسفه برای یافتن پاسخ پرسش‌های خود به گذشته نگاه می‌کردند، یعنی به آثار ارسطو و سایر اندیشمندان قدیمی و به انجیل. جزم‌اندیشی، یا اظهارات کلیسای قانونی و مشروع و مراجع، نیروهای حاکم بر مطالعه و تحقیق بودند.
در قرن هفدهم نیروی جدیدی حاکم شد: تجربه‌گرایی، یعنی جست ‌وجوی دانش از راه مشاهده و آزمایش. دانشی که از گذشتگان به آیندگان رسیده بود مورد تردید قرار گرفت. به جای آن، عصر طلایی قرن هفدهم بر اثر اکتشاف‌ها و بینش‌هایی که ماهیت دگرگون یافته بررسی‌های علمی را منعکس می‌کرد درخشش یافت.
در میان متفکران بسیاری که خلاقیت آنان مشخصه آن دوره بود، دکارت به‌طور مستقیم به تاریخ روانشناسی جدید خدمت کرد. او با آثار خود پژوهش علمی را از اعتقادهای خشک و سنتی الهیات که قرن‌ها آن را مهار کرده بود آزاد کرد.
دکارت نماد انتقال به عصر نوین علم به شمار می‌رود و او فکر ماشین‌گرایی ساعت‌گونه را درباره بدن انسان به کار بست. بدین سان، می‌توان گفت که او عصر روانشناسی نوین را پایه‌گذاری کرد.