به گزارش خبرنگار ایمنا و براساس یادداشتی که «گشتاسب مظفری» معاون مرکز مطالعات و برنامه‌ریزی شهر تهران و عضو انجمن علمی اقتصاد شهری ایران در اختیار این رسانه قرار داده است: عدم بهره‌مندی شهرها از خدمات اساسی و زیرساخت‌های شهری کافی، یک چالش بزرگ در توسعه سکونتگاه‌های انسانی است. برای تأمین و گسترش این خدمات و زیر ساخت‌ها، کمبود منابع مالی و درآمدهای پایدار یکی از بزرگترین مشکلات پیش روی اکثر شهرها و مدیریت‌های محلی در سراسر جهان است که علیرغم افزایش مسئولیت‌ها و انتظارات شص‌های تخصصی خدمات تولیدی، توزیعی و تجاری و همچنین سه مؤلفه پنهان اقتصاد دانش یعنی: انباشت کارکنان دانش، تحقیق و توسعه و نوآوری در کشور هلند انجام شد؛ نشان داده شد که از میان سه مؤلفه نهفته در اقتصاد دانش، مؤلفه‌های “انباشت دانش کارکنان” و “نوآوری” تأثیرات مهم و قوی در ایجاد اشتغال دارند دارند. در حالی‌که متغیر نهفته «شدت یا انباشتگی تحقیق و توسعه» به طور معناداری با رشد اشتغال در مناطق کلان شهری ارتباط ندارد. این نشان می‌دهد که سیاست‌های دولت‌ها و مدیریت‌های شهری برای رشد اشتغال و کارآفرینی، باید بیشتر بر توسعه مراکز نوآوری شهری و افزایش دستاوردها و محصولات نوآورانه و نیز توسعه دانش‌کاران یا کارکنان دانشی، به جای تمرکز بر افزایش فعالیت‌های تحقیق و توسعه، متمرکز باشد.
شکل تولید دانش بنیان یا دیجیتال شهری با تولید فعلی و نحوه بهره‌مندی آن از بافت شهری متفاوت است. این نوع از تولید شهری، فرآیندهای تولید و طراحی را ادغام می‌کند و خلق ارزش افزوده مساله محور چرخشی برای توسعه را نشان می‌دهد. تولید دیجیتال شهری، مزیت‌های ویژه خود در ارائه راه حل‌های پیچیده مرتبط با تولید در مکان‌های شهری را از طریق به کار گیری الگوی نزدیک سازی مکان تولید، دانش و کارگران به شهروندان، کسب می‌کند.