محمدجواد حق‌شناس در یادداشتی مالی هوشمند و ایجاد هماهنگی میان ارکان اجرایی دولت، همگی از پیش‌نیازهای اصلی این مسیر هستند. توسعه زیرساخت‌های عمومی در سواحل، از جمله خدمات بهداشتی، ایمنی و امکانات تفریحی می‌تواند نخستین گام برای جذب گردشگران و افزایش اعتماد آنها به مقاصد داخلی باشد. جوامع محلی با ظرفیت‌های منحصربه‌فرد فرهنگی و جغرافیایی خود می‌توانند نقشی کلیدی در ارائه تجربه‌های بی‌نظیر به گردشگران ایفا کنند، مشروط بر آنکه حمایت و آموزش‌های لازم برای توانمندسازی آنها فراهم شود.
از سوی دیگر، استفاده از مدل‌های نوآورانه تامین مالی مانند سرمایه‌گذاری مشارکتی و تامین مالی جمعی می‌تواند منابع مورد نیاز برای توسعه این صنعت را فراهم کرده و مشارکت مردمی را در این فرآیند تقویت کند. همچنین ایجاد درک مشترک میان ارکان اجرایی دولت و تدوین سیاست‌های هماهنگ، بستر لازم برای جلوگیری از تداخل وظایف و افزایش بهره‌وری منابع را فراهم می‌آورد.در نهایت، گردشگری دریایی نه تنها یک فرصت اقتصادی، بلکه ابزاری برای تقویت تعاملات فرهنگی، حفاظت از محیط ‌زیست و بهبود کیفیت زندگی جوامع ساحلی است. با بهره‌گیری از این ظرفیت‌ها و اتخاذ رویکردی جامع می‌توان آینده‌ای روشن برای این صنعت و جایگاه ایران در عرصه جهانی ترسیم کرد.