۱۴۰۳/۱۱/۱۸
امیر اهوارکی در صفحه «هنر روز» روزپلاس نوشت: در خلاصه رسمی داستان آمده اقتباسی از کتاب «زیبا صدایم کن» نوشتۀ فرهاد حسنزاده که توسط انتشارات کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان منتشر شده است، اما داستان این است که خسرو (امین حیایی) از آسایشگاه روانی میگریزد تا روز تولدشانزده سالگی دخترش زیبا (ژولیت رضاعی) را در کنار او باشد.
امتیاز: * (ضعیف)
فیلم، عملاً ربطی به آن کتاب ندارد و فیلمساز به آن بهانه، یک فیلم سیاسی ساخته! کانون پرورش، زیر مجموعۀ وزارت آموزشوپرورش است و سازمان انتشارات آن نیز همچون کتب درسی مدارس، ملاحظات مختلف علمی، ادبی، روانشناسی و غیره را لحاظ میکنند. و لذا والدین، میتوانند با آسودگی خاطر کتابهای کانون را برای فرزندانشان خریداری کنند و از بابت محتوای آنها، نگرانی نداشته باشند.
بنده اگر به جای مدیران کانون پرورش فکری بودم، به سینماگری که دو سال قبل در مقام تهیه کنندۀ فیلم جنگل پرتقال، جشنواره فجر را تحریم کرد و اجازه نداد که بسیاری از عوامل فیلم در کاخ جشنواره حضور یابند، اعتماد نمیکردم. فیلم جنگل پرتقال، محصول نهادی دولتی و بهانۀ جناب صدر عاملی، فوت مهسا امینی!
فیلم زیبا صدایم کن، نشان میدهد که آقای صدرعاملی برای همکاری مشترک اینچنینی قابل اعتماد نیست. او همان روند فیلمهای قبلی و شخصیاش را ادامه میدهد؛ از دختری با کفشهای کتانی (۱۳۷۷)، من ترانه پانزده سال دارم (۱۳۸۰) تا فیلم سال دوم دانشکده من (۱۳۹۶). و اکنون متأسفانه زیبا صدایم کن، به یک فیلم سیاستزده و گاها با نگاه تمسخر به قوانین تبدیل شده است. یکی بر سر شاخ و بن میبرید…