فرمول تعیین قیمت پایه برای عرضه فولاد در بازار فیزیکی بورسکالای ایران باعث شده است تا این محصول با نرخی بالاتر از قیمت صادراتی در رینگ داخل عرضه شود، عدمنظارت سیاستگذار بر تقاضا در این بازار و مجوز ثبت خریدهای سرمایهای مهمترین دلایل فروش شمش فولاد در بازار داخل با نرخی گرانتر از قیمت جهانی به شمار میروند.
ظرف هفتههای اخیر، صنایع تکمیلی متحمل زیان گرانفروشی شمش فولاد نسبت به نرخ صادراتی و سکوت سیاستگذاران در این زمینه شدهاند و پس از این احتمالا باید منتظر تعطیلی نوردکار به دلیل زیان حاصل از خرید شمش گران یا انتقال این قیمتها به مصرفکننده نهایی بود. البته برخی فعالان بازار بالاتر بودن بهای معامله شمش فولاد از نرخ صادراتی و بهای این محصول در بازارهای جهانی را با اختلاف ارز آزاد و نیمایی مرتبط دانسته و معتقدند، بهای شمش فولاد در بازار داخل باید با نرخ دلار در بازار آزاد سنجیده شود؛ اما چنین انتظاری در صورتی قابل پذیرش است که صنایع فولادی، حاضر به پرداخت هزینه نیروی کار و سایر نهادههای تولید با نرخ جهانی و مبنای دلار آزاد باشند. درواقع صرف هزینه برمبنای ریال و انتظار فروش محصول در بازاری رقابتی با نرخ دلار آزاد، زیادهخواهی و فرصتی برای کسب سود از جیب مصرفکننده نهایی و صنایع تکمیلی است.