رضا روحی درباره موضوع مشارکت مردم اقتصاد کشور و ظرفیت‌های کشور برای تحقق آن در یادداشتی به آن اینگونه پرداخت است؛ تقریبا از انتهای دهه ۸۰ تاکنون نام گذاری تمامی سالها با کلید واژه اقتصاد بوده است. زیرا نقطه ضعف دهه های اخیر موضوعوجیه پذیر نبوده و بازپرداخت آن با هاله ای از ابهام مواجه است.
در مورد دوم یعنی تحقق شعار سال با مشارکت مردم از طریق بازار سرمایه و تزریق نقدینگی به عنوان سرمایه در گردش یا ایجاد طرح های توسعه جدید نیازمند رونق بازار سرمایه توسط دولت و زیرمجموعه های دولت و جلب اعتماد از دست رفته است تا بتوان فرصت سوزی بزرگی که با بی تدبیری حاکمیت در سال ۹۹ اتفاق افتاد جبران شود.
باید پذیرفت که بهترین مسیر برای جهش تولید استفاده از ظرفیت های گسترده بازار سرمایه است که متاسفانه بدلیل اعمال نظر اشتباه برخی تئوریسین های اقتصادی بسیار مغفول مانده است.
یکی از بهترین ظرفیت های بازار سرمایه در راستای این مورد، استفاده از ظرفیت شرکت‌های پروژه محور است.
در مورد سوم یعنی تحقق شعار سال از طریق بنگاه های زودبازده باید گفت که این امر که از سال ۱۳۸۵ ترویج یافت اما بدلیل باگ‌های زیاد به نتیجه ای مقبول نرسید و تقریبا ۶۰ درصد منابع تخصیص یافته دچار انحراف شده و در مسیری بغیر از تولید و اشتغال هزینه شد.
همچنین این مسیر به منابع بالایی نیاز داشته که شبکه بانکی توانایی تامین آن را نخواهد داشت و به ثمر رسیدن اعطای تسهیلات به بنگاه های زود بازده نیز با تجربه تلخ گذشته مبهم است.