«بازی استریندبرگ»/ حسرتی که پس از ۲۰ سال به ثمر نشست

محمدرضا مالکی اجرای نمایش «بازی استریندبرگ» را تحقق حسرتی بیست‌ساله می‌داند و معتقد است این نمایشنامه با وجود گذر زمان، همچنان مسائل زنده و انسانی را روایت می‌کند و با مخاطب ارتباط می‌گیرد.

۱۴۰۴/۰۱/۲۲

محمدرضا مالکی اجرای نمایش «بازی استریندبرگ» را تحقق حسرتی بیست‌ساله می‌داند و معتقد است این نمایشنامه با وجود گذر زمان، همچنان مسائل زنده و انسانی را روایت می‌کند و با مخاطب ارتباط می‌گیرد.

«بازی استریندبرگ»/ حسرتی که پس از ۲۰ سال به ثمر نشست

به گزارش روزپلاس، محمدرضا مالکی کارگردان نمایش «بازی استریندبرگ» که این روزها در سالن سمندریان تماشاخانه ایران‌شهر روی صحنه است، در مورد مسیر طی شده در راستای رسیدن به این اجرا، گفت: در ابتدا قصد داشتم نمایشی را بر اساس طرحی از محمد میرعلی اکبری در تماشاخانه ایران‌شهر روی صحنه ببرم اما در مسیر آماده‌سازی، مسائل محتوایی پیش آمد که باعث شد آن پروژه متوقف شود. پس از آن، به شکلی ناگهانی و از سر علاقه، یاد نمایشنامه «بازی استریندبرگ» افتادم؛ متنی که حدود بیست سال پیش در دوران دانشجویی ۲ بار در سالن حمید سمندریان دانشگاه تهران آن را به عنوان بازیگر اجرا کرده بودم. همواره حسرت اجرای عمومی این نمایش با من باقی مانده بود و حالا احساس کردم زمان مناسبی برای تحقق آن حسرت قدیمی فراهم شده است.

وی ضمن اشاره به جذابیت‌های نمایشنامه، افزود: این اثر برای من همواره متنی جذاب و در عین حال عجیب بوده است؛ چون روابط انسانی را با پیچیدگی، ظرافت و طنزی سیاه به تصویر می‌کشد. به نظرم یکی از نقاط قوت نمایش این است که مضمون آن هرگز کهنه نمی‌شود. مفاهیمی که مطرح می‌کند، تاریخ مصرف ندارند و تا همیشه می‌توانند در روابط انسانی تکرار شوند. از طرفی، مدت‌هاست اجرای قابل‌توجهی از این نمایشنامه روی صحنه نرفته بود و این خلأ، انگیزه‌ام را برای اجرای دوباره بیشتر کرد.

کارگردان «بازی استریندبرگ» در ادامه در مورد داستان این اثر نمایشی، توضیح داد: این نمایش داستان زن و شوهری را روایت می‌کند که درگیر روزمرگی و فرسایش یک رابطه طولانی هستند. ورود پسرعموی زن به این رابطه، باعث بروز اتفاقات تازه‌ای می‌شود و کم‌کم مخاطب متوجه آسیب‌های روانی می‌شود که در هر سه شخصیت جریان دارد. شخصیت‌ها مدام در حال نقش بازی کردن برای یکدیگرند و مرز بین واقعیت و بازی در روایت‌شان در هم می‌ریزد. این نمایش آینه‌ای است برای تماشای روان ناآرام انسان معاصر.

منبع  : روز پلاس

اشتراک‌گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *