هنگامی که رد صلاحیت برخی چهرههای سرشناس نامزدی انتخابات نظام پزشکی با برخی اعتراضها روبهرو شده و مراتب امر در نامهای گلایهآمیز به اطلاع رئیس جمهور رسید، احمدینژاد در دستوری یک پاراگرافی، زمینهساز واکنشهایی شد که گویا با نزدیک شدن به زمان انتخابات، روز به روز پر رنگتر خواهد شد، چراکه منتقدان دستور وی بر این باورند که رئیس جمهور قادر به ابطال این انتخابات نیست!
طریقت منفرد، سرپرست وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی در واکنش به اظهار نظرهایی که درباره نامه رئیسجمهور به گوش میرسد، نخست به کافی نبودن دستور رئیس جمهور برای وقوع تحول در روند تأیید/رد صلاحیت افراد میگوید: «در ستاد برگزاری انتخابات نظام پزشکی، نمایندگان سه قوه حضور دارند و بنابراین تصمیم یک قوه شاید اثری نداشته باشد» و در ادامه با بیان جملهای دو پهلو [کسی هست که اطلاع نداشته باشد این کاندیداها چرا رد صلاحیت شدهاند؟] هم هستند. با این مقدمه، به این پرسشها خواهیم رسید که؛ چگونه رئیس جمهور میتواند برگزاری انتخاباتی را (ولو مخدوش!) یک طرفه و با رأی شخصی ـ و نه با تکیه بر قانون ـ خلاف قانون خوانده و باطل بخواند؟
به فرض که برای شخص ایشان مسجل شده که رد صلاحیت برخی افراد بدون دلیل قانونی بوده است، آیا همین رویکرد «تأکید بر قانون» نمیبایست در متن دستور وی متجلی شده و درخواست بررسی دوباره صلاحیت افراد متضمن قانون باشد؟
آیا امروز که انتخابات نظام پزشکی به انجام نرسیده و هنوز فرصت شفاف سازی هست، طرفین مناقشه نمیتوانند با استناد به قانون و مستندات یکدیگر را قانع کرده و به جای اعلام موضع علیه یکدیگر در رسانههای گوناگون، زمینهساز انتخاباتی بدون حاشیه شوند؟!