چرا ناصر تقوایی مهمترین اقتباسگر تاریخ سینمای ایران است؟
تقوایی، پیش از آنکه فیلمساز باشد، خوانندهای جدی بود. او ادبیات را میشناخت و مهمتر از آن، میدانست هر رمان، زبان مخصوص خودش را دارد. تقوایی شیفته و دلداده ادبیات بود و عشق و علاقهاش را چنین توصیف میکرد: «ادبیات، گریزگاه من نیست. حرفه اصلی من است و اگر بیش از سینما نگران ادبیات هستم، به خاطر است که وضع ادبیات نگرانکنندهتر است.»
نگاهی به جهان اقتباسی تقوایی به مناسبت سالروز تولدش؛
چرا ناصر تقوایی مهمترین اقتباسگر تاریخ سینمای ایران است؟
تقوایی، پیش از آنکه فیلمساز باشد، خوانندهای جدی بود. او ادبیات را میشناخت و مهمتر از آن، میدانست هر رمان، زبان مخصوص خودش را دارد. تقوایی شیفته و دلداده ادبیات بود و عشق و علاقهاش را چنین توصیف میکرد: «ادبیات، گریزگاه من نیست. حرفه اصلی من است و اگر بیش از سینما نگران ادبیات هستم، به خاطر است که وضع ادبیات نگرانکنندهتر است.»
سرویس هنر خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)؛ کمتر فیلمسازی در سینمای ایران پیدا میشود که بتوان جهان داستانیاش را از روی قفسه کتابخانهاش حدس زد. اما درباره ناصر تقوایی، کافی است نام چند نویسنده را کنار هم بگذاریم تا متوجه سلیقه ادبیاش شویم. غلامحسین ساعدی، ایرج پزشکزاد و ارنست همینگوی سه نویسنده محبوب تقوایی با سه جهان متفاوت هستند.
با وجود تمام تفاوتها اما این فیلمساز توانست میان آنها پلی از جنس فهم ادبیات بود. تقوایی هیچوقت در کتابها به دنبال قصههای خام برای فیلمسازی نمیگشت. او معتقد بود داستان، بیش از هر چیزی جهانبینی است و به همین دلیل، اقتباس فقط نباید انتقال یک داستان از کاغذ به پرده باشد و باید انتقال روح یک اثر به فرهنگی دیگر را مدنظر قرار داد.
