نگاهی به نمایشنامه «تستِ بازیگری» نوشته کِنِث رابینز؛
آیا بازیگر نقش را بازی میکند، یا نقش بازیگر را؟
فریال آذری، منتقد تئاتر در یادداشتی، به نقد و بررسی نمایشنامه «تستِ بازیگری» نوشته کِنِث رابینز، با ترجمه فرزاد جمشیددانایی پرداخت.
سرویس هنر خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) – فریال آذری، منتقد تئاتر؛ نمایشنامه «تستِ بازیگری» اثری است که بهصورت بنیادین با یکی از کهنترین تنشهای هنر تئاتر مواجه میشود: شکاف عمیق میان «خواستِ بازیگر برای دیدهشدن» و «بیرحمی ساختارهایی که این دیدهشدن را مشروط، دشوار و گاه ناممکن میکنند».
در این اثر، ایمی نهتنها قهرمان داستان نیست، بلکه خودِ داستان است؛ سوژهای که نمایشنامه با شتاب، دردی مزمن و بیوقفه او را وادار به سخنگفتن میکند، بهگونهای که صحنه از ابتدا تا انتها همچون جریان سیالی از آگاهی (Stream of Consciousness) او عمل میکند.
