یادداشت؛
فردوسی؛ راوی شکوه جاودان ایران در شاهنامه
مرکزی- گرامیداشت فردوسی، پاسداشت شاعری است که با واژههایش روح امید، عزت و هویت را در حافظه تاریخی ایران زنده نگه داشت.
سرویس استانهای خبرگزاری کتاب ایران ( ایبنا ) – مرضیه بخشنده امنیه؛ مسئول کتابخانه عمومی شهدای سنجان اراک: نام حکیم ابوالقاسم فردوسی، با شکوه زبان فارسی و عظمت فرهنگ ایرانی گره خورده است؛ شاعری که با اندیشهای سترگ و همتی کمنظیر، میراث تاریخی و هویتی یک ملت را در قالب شاهنامه برای همیشه ماندگار ساخت. اگر امروز زبان فارسی همچنان استوار و زنده در جان فرهنگ ایرانی جاری است، بیتردید بخشی از این پایداری، وامدار تلاش و عظمت مردی است که عمر خویش را وقف پاسداری از فرهنگ و ریشههای این سرزمین کرد.
فردوسی، تنها یک شاعر حماسهسرا نیست؛ او روایتگر روح ایران است. در شاهنامه، پهلوانان تنها برای نبرد و پیروزی نمیجنگند، بلکه هر یک نمادی از خرد، وفاداری، آزادگی، عدالت و مسئولیتپذیریاند. از همین رو شاهنامه، فراتر از یک اثر ادبی، به سند هویت فرهنگی و تاریخی ایرانیان تبدیل شده است؛ اثری که قرنهاست نسلهای مختلف با آن زیستهاند و از آن الهام گرفتهاند.