به گزارش بازارکار به نقل از خبرنگار مهر، صنایع‌دستی از نگاه سازمان آموزشی، علمی و فرهنگی سازمان ملل متحد (یونسکو) به محصولاتی اطلاق می‌شود که تماماً با دست و یا به کمک ابراتب بالاتری را در جهان نصیب ایران کند هرچند شاید حلقه مفقوده در این میان، مدیریت بر تولید یک اثر هنری با رعایت اصول مدیریت پروژه باشد؛ موضوعی که به تنهایی و در پیچیدگی‌های دنیای امروز می‌تواند مانع از تجاری‌سازی ایده‌های فرهنگی و هنری شود.

در استان تهران حضور اساتید برجسته؛ وجود کارگاه‌های متنوع گروهی و انفرادی؛ مراکز آموزش عالی و تخصصی صنایع‌دستی و هنر‌های سُنتی؛ فروشگاه‌های پرتعداد محصولات صنایع‌دستی و هنر‌های سُنتی؛ گالری‌های هنری فعال؛ حراج‌های هنری، جشنواره‌ها و نمایشگاه‌های عمومی و تخصصی در تمام ماه‌های سال؛ موزه‌های غنی و پرتعداد که اختصاصاً یا بخش عمده‌ای از هرکدام به رشته یا رشته‌هایی از صنایع‌دستی و هنر‌های سُنتی اختصاص دارد؛ فروشگاه‌های برخط در حوزه صنایع‌دستی و هنر‌های سُنتی (به‌ویژه در سال‌های اخیر) و نیز وجود پایتخت به عنوان اصلی‌ترین مبدأ ورود گردشگران خارجی، عواملی هستند که نقش این استان را در اقتصاد صنایع‌دستی و هنر‌های سنتی و صادرات آن پررنگ می‌کنند و می‌توانند پشتوانه‌ای برای آینده صنایع‌دستی و هنر‌های سنتی ایران باشند؛ موضوعی که شاید از این منظر کمتر بدان پرداخته شده باشد.