برخلاف بسیاری از کتابهای رایج درباره AI که یا شیفتهوار به استقبال آینده میروند یا تصویری آخرالزمانی از آن ارائه میدهند، هاردینگ در کتاب «هوش مصنوعی کمک میخواهد» تلاش میکند مسیر سومی را پیش بگیرد: هوش مصنوعی نه ناجی مطلق بشر است و نه دشمن نهایی انسان؛ بلکه فناوریای است که آیندهاش به تصمیمها، ارزشها و مشارکت اجتماعی ما بستگی دارد.
یادداشتی بر «هوش مصنوعی کمک میخواهد» از وریتی هاردینگ؛
نه ناجی مطلق، نه دشمن نهایی انسان
برخلاف بسیاری از کتابهای رایج درباره AI که یا شیفتهوار به استقبال آینده میروند یا تصویری آخرالزمانی از آن ارائه میدهند، هاردینگ در کتاب «هوش مصنوعی کمک میخواهد» تلاش میکند مسیر سومی را پیش بگیرد: هوش مصنوعی نه ناجی مطلق بشر است و نه دشمن نهایی انسان؛ بلکه فناوریای است که آیندهاش به تصمیمها، ارزشها و مشارکت اجتماعی ما بستگی دارد.
سرویس دینواندیشه خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) الهام عبادتی: در جهانی که هر روز بیش از گذشته زیر سایه الگوریتمها، دادهها و ماشینهای هوشمند قرار میگیرد، دیگر بحث درباره هوش مصنوعی فقط یک موضوع فناورانه یا تخصصی نیست. هوش مصنوعی حالا به مسئلهای اجتماعی، سیاسی، فرهنگی و حتی اخلاقی تبدیل شده است؛ پدیدهای که از نظامهای آموزشی و رسانهها گرفته تا اقتصاد، جنگ، دموکراسی، روابط انسانی و آینده کار را تحت تأثیر قرار میدهد. در چنین شرایطی، کتاب «هوش مصنوعی کمک میخواهد» که با ترجمه اسماعیل یزدانپور از سوی پژوهشگاه فرهنگ، هنر و ارتباطات منتشر شده، تلاشی جدی برای بیرون آوردن بحث هوش مصنوعی از انحصار مهندسان و شرکتهای فناوری و تبدیل آن به موضوعی عمومی است؛ موضوعی که همه ما، چه بخواهیم و چه نه، در آینده آن سهیم هستیم.
