قصه طوطی و بازرگان، استعاره‌ای از روح گرفتار درجهان

مرکزی - نشست تخصصی و درس‌گفتار «شرح و تفسیر مثنوی مولوی» با نگاهی میان‌رشته‌ای به اخلاق، عرفان تطبیقی، روان‌شناسی و فلسفه، با محوریت واکاوی قصه «طوطی و بازرگان» از مثنوی مولوی، در خانه فرهنگ اراک برگزار شد.

جمعه ۱ خرداد ۱۴۰۵ – ۱۰:۲۳
قصه طوطی و بازرگان، استعاره‌ای از روح گرفتار درجهان

در نشست ادبی مثنوی مولوی در اراک مطرح شد؛

قصه طوطی و بازرگان، استعاره‌ای از روح گرفتار درجهان

مرکزی – نشست تخصصی و درس‌گفتار «شرح و تفسیر مثنوی مولوی» با نگاهی میان‌رشته‌ای به اخلاق، عرفان تطبیقی، روان‌شناسی و فلسفه، با محوریت واکاوی قصه «طوطی و بازرگان» از مثنوی مولوی، در خانه فرهنگ اراک برگزار شد.

به گزارش خبرنگار خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) در اراک، در این نشست که با حضور جمعی از شاعران و علاقه‌مندان ادبیات فارسی برگزار شد، مرتضی لطیفی، استاد ادبیات و زبان فارسی، گفت: «نی» در نی‌نامه مولوی و «طوطی» در داستان طوطی و بازرگان، با وجود تفاوت‌های ظاهری و روایی، در یک نکته بنیادین مشترک‌اند؛ یعنی احساس نوستالژیک و اشتیاق به اصل نخستین، وطن و بهشت آغازین. «نی» در آرزوی نیستان و «طوطی» در سودای معنای خویش است.

وی افزود: جدا شدن روح از اصل و گرفتار شدن در جهان مادی و بطور کلی نگاه به اینکه انسان فرآیند است و نه فرآورده که با مرگ تمام شود، نه فقط در عرفان و ادیان الاهیاتی یا ابراهیمی، یهود (کابلا) مسیحی و اسلامی که حتی در عرفان‌ها و دستگاه‌های فکری غیر دینی، از گیلگمش ۲۱۰۰ ، وداها ۱۵۰۰ و اوپانیشادها در ۸۰۰ پیش از میلاد، تا بودیسم, هندوییسم، تائوئیسم و سرخپوستی و مکزیکی، باز جلوتر بیاییم در عرفان‌های سرخپوستی و نو پدید یا نیو ایج و تئو سوفی نیز قابل ردیابی است.

منبع  : خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)

برای مشاهده متن کامل خبر کلیک کنید

اشتراک‌گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *