۱۴۰۴/۰۳/۱۴
به گزارش روزپلاس، لیلا وصالی عضو هیئت علمی دانشکده علوم ارتباطات دانشگاه علامه طباطبایی درباره تدوین قانون در حوزه مسائل مرتبط بیان کرد: زمانی که از فرهنگ سخن میگوییم، معمولاً منظور ویژگیهایی است که اکثریت افراد جامعه بر سر آنها توافق دارند و ریشه در آداب و سننِ برگرفته از هنجارها و ارزشهای تاریخی، ملی، مذهبی، عرفی و خانوادگی آن جامعه دارد. بنابراین، بهطور معمول، قوانینی که در این حوزه وضع میشوند نیز مبتنی بر موجودیت فرهنگی جامعه بوده و ریشه در آن دارند.
وی اضافه کرد: با توجه به انعطافپذیری بالای افراد در پذیرش فرهنگ و همچنین وجود تفاوت نظرهای فراوان در این زمینه، شاخصهای فرهنگی – فارغ از تنوع و تعدد دیدگاهها – به اصول و عناصری وابسته است که پیشتر توسط اکثریت جامعه پذیرفته شده و ریشه در واقعیتهای فرهنگی، متون فرهنگی جامعه، ارزشگذاریها، هنجارها و حتی ناهنجاریها دارد و حتی تنوع فرهنگی در جامعه نیز از آن ارزشها و هنجارها تبعیت می کند. بخشی از این ریشهها میتواند مذهبی یا قومی باشد و این ارزشها غالبا برگرفته از ارزشهای عرفی، معنوی و دینی جامعه هستند.
این استاد دانشگاه تصریح کرد: بنابراین زمانی که از فرهنگ سخن به میان میآید، با توجه به تاثیرپذیری فرهنگی جامعه امروز از جوامع مختلفی که برگرفته از دیدگاه های مختلف و جهانبینی های متفاوت و ترکیبی از فرهنگ های مختلف بومی و بیگانه هستند، نمیتوان انتظار داشت که در محصولات فرهنگی، سلایق همه افراد جامعه مورد پوشش قرار گیرد و همین جاست که جایگاه قانون مطرح میشود؛ به این معنا که قانون، روشی برای قاعدهمند کردن نوع فرهنگی است که میتواند در یک جامعه غلبه یافته و بهعنوان فرهنگ غالب یا همهشمول مورد استفاده قرار گیرد.