به مناسبت سالروز درگذشت پدر درام مدرن؛
واکاوی جهان ایبسن، بحران حقیقت و اقتباس مهرجویی از «خانه عروسک»
ایبسن طی حدود ۵۰ سال فعالیت ادبی، ۲۵ نمایشنامه نوشت؛ آثاری که بهطور کلی به سه دوره رمانتیسم، رئالیسم و سمبولیسم تقسیم میشوند.
سرویس هنر خبرگزاری هنر ایران (ایبنا) – احمد محمدتبریزی؛ وقتی از مهمترین نمایشنامهنویسان تاریخ تئاتر سخن میگوییم، نام هنریک ایبسن بیتردید در کنار بزرگانی چون ویلیام شکسپیر و آنتون چخوف قرار میگیرد. ایبسن را به خاطر نوآوریهای بنیادینش در ساختار، محتوا و سبک نمایشی «پدر درام مدرن» مینامند. نویسندهای که همزمان با دگرگون کردن ساختار نمایشنامهنویسی، نگاه تازهای به انسان، خانواده، جامعه و حقیقت در ادبیات نمایشی به وجود آورد. او پس از شکسپیر، یکی از پرمخاطبترین نمایشنامهنویسان جهان به شمار میرود و تأثیرش بر ادبیات نمایشی قرن بیستم انکارناپذیر است.
آثار ایبسن الهامبخش برنارد شاو، آرتور میلر، تنسی ویلیامز و بسیاری دیگر بود و زمینهساز جریانهایی چون تئاتر تحلیلی، درام روانشناختی و حتی تئاتر پوچگرا شد. نویسندگانی که خودشان ستونهای اصلی درام مدرن محسوب میشوند، در نمایشنامهنویسی از ایبسن نروژی الهام گرفتهاند. همین مسئله نشان میدهد ایبسن تا چه اندازه در تاریخ تئاتر چهرهای تعیینکننده بوده است.