یادداشت اختصاصی حکمتالله ملاصالحی به مناسبت هفته میراث فرهنگی؛
فردای تاریخ، فردای سنت
حکمتالله ملاصالی نوشت: آن قوم، آن مردم، آن جامعه و جهانی که تن به خاطرهزدایی و خاطرهسوزی عصر و عالم مدرن نداده است و در ورطههای تنگ و ننگ و تاریک فراموشی و بیخویشی و بیخانمانی و بیخاستگاهی و بیریشگی فرو نغلتیده، فردای تاریخ، فردای سنت و میراث اوست
سرویس دین و اندیشه خبرگزاری کتاب ایران(ایبنا)- حکمت الله ملاصالحی، استاد دانشگاه تهران و عضو هیئت امنای بنیاد ایرانشناسی؛ ما پیوسته و بیوقفه از آبشخور میراث طبیعی و سرچشمههای مواریث فرهنگی و متعالی، تغذیه میکنیم. جان و توان میگیریم. توانایی و دانایی میستانیم. میتوانیم به حیات خود هم، چونان موجودی طبیعی، هم چونان هستندهای فرهنگی و هم چونان هستندهای تعالیجو و معنوی ادامه دهیم.
میراث طبیعی پیشاپیش بدون دخالت ما به ما داده شده است. به ما رسیده است. مواریث فرهنگی را که صفت فرهنگی دادهایم و در ذیل وصف فرهنگی فهمیده و تعریف کردهایم، از هر سنخ و جنس، از هر نوع و طور، با همه رنگارنگیشان، اعم از ناملموس و ملموس، همه یکسر مصادیق و مظاهر و مدلولها و ساختارها و شکلها و صورتهای رنگارنگ گشودگی وجودی و برآمدنِ فرهنگی و فرایند فرهنگیشدن و نحوهی هستن و هستیدن انسان در جهان، چونان هستندهای فرهنگی و فرهنگساز و فرهنگپذیر و تعالیخواه و تعالیجو و معنوی هستند و قلمداد و محسوب میشوند. میراث متعالی و معنوی نیز مصداق دریافتهای ژرف و ریشهای و سرچشمهای و هستیشناختی و «وجودی» انسان از ساحات و مراتب متعالیتر هستی و «کنه» رازآمیز و رازانگیز و رازناک انسان و جهان و هر چیزی است.