۱۴۰۴/۰۳/۲۱
به گزارش روزپلاس، فرشاد(غلامرضا) یاری عضو هیات علمی و مدرس دانشگاه، کارگردان و طراح صحنه تئاتر؛ یادداشتی را در اختیار ما قرار داده که گلایههایِ هنرمندی با رویکردِ انسانی و هنری است. کسی که سالها تلاش کرده و به تئاتر ایران خدمت رسانده، اما قدر ندیده است. این یادداشت را با هم میخوانیم تا شاید تلنگری باشد برای مسئولان فرهنگی و هنری کشور، تا قدر داشتههای تئاتریِ این سرزمین را بیشتر بدانند:
سالهاست در عرصه تئاتر این سرزمین نفس میکشم، درس میدهم، خلق میکنم و صحنه را زیستهام. از سال 1370 که مطالعات و فعالیت جدی در حوزه هنر را آغاز کردم و از سال 1371 که به دانشگاه راه یافتم، هیچگاه از مسیر خود منحرف نشدم. آن سالها، تئاتر در ایران بهویژه در شهرستانها، آسان نبود. دهه 70 و حتی 80، تئاتر با کمترین امکانات، بدون سالنهای مناسب و با محدودترین منابع شکل میگرفت. در بسیاری از شهرها، هنرمند باید از صفر همه چیز را بسازد؛ از دکور و نور تا حتی صحنهای برای تمرین.