از آغاز تجاوز نظامی آمریکا و رژیم صهیونیستی علیه ایران، نهتنها اهداف اعلامی این عملیات محقق نشده، بلکه شواهد فزایندهای از بنبست راهبردی برای متجاوزان در حال آشکار شدن است.
خبرگزاری مهر، گروه بین الملل: از آغاز تجاوز نظامی آمریکا و رژیم صهیونیستی علیه ایران، نهتنها اهداف اعلامی این عملیات محقق نشده، بلکه شواهد فزایندهای از بنبست راهبردی و شکستهای میدانی و سیاسی برای طرفهای متجاوز در حال آشکار شدن است. این جنگ که با حملات گسترده و کشتار غیرنظامیان از جمله دانشآموزان بیگناه آغاز شد، بهسرعت ابعاد انسانی، امنیتی و اقتصادی گستردهای پیدا کرده و واکنشهای متفاوتی را در رسانههای بینالمللی برانگیخته است. هرچند آتش بس دو هفتحالی که تشدید قابلتوجه تنش (مانند حمله به زیرساختها یا عملیات زمینی) میتواند واکنش شدید ایران و آسیب به بازار انرژی جهانی را به دنبال داشته باشد.
بنابراین، نیاز به یک خروجی دیپلماتیک وجود دارد؛ نه توافقی برای حداکثرسازی دستاوردها (چون ایران احساس پیروزی میکند)، بلکه توافقی متمرکز بر تنها مسئله حیاتی: برنامه هستهای. واقعیت این است که تا زمانی که نظام ایران وجود دارد، نمیتوان از قدرتگیری متعارف آن جلوگیری کرد. سؤال اصلی این نیست که چگونه ایران را ضعیف نگه داریم، بلکه این است که چگونه از تبدیل آن به تهدید هستهای جلوگیری کنیم. یا توافق هستهای (حتی به بهای پذیرش بقای نظام) و یا کارزار گسترده برای سرنگونی نظام (با هزینههای سنگین و بدون تضمین موفقیت)؛ راه سومی وجود ندارد.