درباره آلبر کامو و معلم فلسفهاش ژان گرنیه؛
عشق به حقیقت
دوره ۴-۱۹۳۱ سالهای حیاتی برای رشد فکری کامو بود، و آشکار است که بسیاری ازعواملی که او در طی این سالها دریافت کرده است، از گرنیه یا به واسطه گرنیه بوده است. مکاتبات شخصی آنها تا پایان زندگی کامو ادامه داشت
سرویس بینالملل خبرگزاری کتاب ایران(ایبنا)- تابی گارفیت، عضو و استاد کالج ماگدالِن آکسفورد-ترجمه: بیتا عظیمینژادان؛ زمانی که از عوامل مؤثر سازنده بر کامو صحبت میکنیم، فقط تأکید بر نام بزرگانی چون نیچه، داستایوفسکی و ژید اشتباه خواهد بود. مانند هر پسر فرانسوی که هوس خواندن دارد، آلبر کاموی جوان نیز غرق در خواندن داستانهای ماجراجویانهای بود که در بین آنها مهمترین و مورد علاقهتریناش سری داستانهای تاریخی میشل زواکو (که سارتر نیز در اتوبیوگرافیاش، کلمهها، خود را مدیون او دانسته است) و قهرمان ماجراجویش پاردایان بود. خیلی قبل از اینکه کامو بتواند به تنهایی به خوبی کتاب بخواند، او تحت تأثیر رمان جنگی صلیبهای چوبی رونالد دُرژله که در مورد جنگ جهانی اول است، قرار گرفته بود. این رمان را معلم مورد علاقهی کامو، لویی ژرمن در آخر ترم و یا در موقعیتهای مختلف برای دانش آموزان میخواند: او برای کامو قهرمان متفاوتی از پارادیان را شناسانده بود، قهرمانی که برای او نشانی از پدرش داشت که در جنگ مِرن مجروح شده و قبل از دو سالگی کامو درگذشته بود.