به گزارش خبرنگار ایبنا، در حالی که پس از آغاز درگیریها در اوکراین بسیاری از تحلیلگران جهانی از فروپاشی قریبالوقوع اقتصاد روسیه سخن میگفتند، مسکو با تکیه بر توان تکنوکراتهای خود و استقرار یک مدل تمامعیار «اقتصاد جنگی»، یکی از غیرمنتظرهترین سناریوهای اقتصاد معاصر را رقم زد. در مرکز این مقاومت، الویرا نابیولینا، رئیس بانک مرکزی روسیه قرار دارد؛ چهرهای که برخی رسانههای بینالمللی او را «دژ نفوذناپذیر اقتصاد پوتین» میخوانند.
نابیولینا با درک دقیق از ماهیت جنگ مالی که علیه روسیه شکل گرفته بود، در نخستین گام دست به افزایش ناگهانی نرخ بهره زد و آن را یکشبه به ۲۰ درصد رساند؛ اقدامی که هدف آن کنترل خروج سرمایه، جلوگیری از هجوم به بازار ارز و بازگرداندن نقدینگی سرگردان به چرخه بانکی بود. این سیاست که در ابتدا با تردیدهایی همراه بود، در کنار الزام صادرکنندگان بزرگ انرژی به بازگرداندن بخش عمده درآمدهای ارزی به کشور، تقاضایی قدرتمند برای روبل ایجاد کرد و مانع سقوط ناگهانی پول ملی شد. با این حال، برخی کارشناسان معتقدند اتکا به این نوع تقاضای اجباری ممکن است در بلندمدت پایداری لازم را نداشته باشد و فشارهایی بر بخش خصوصی ایجاد کند.