به بهانه بازگشایی مجدد زایندهرود در اصفهان؛
زایندهرود در قاب روایت/ کتابی که از رودخانه، حافظه جمعی میسازد
اصفهان- کتاب «کنار هر رودی قدم زدم، آن رود زایندهرود شد» اثر رضا نوربختیار، روایتی تصویری از مسیر زایندهرود و تغییرات زیستمحیطی و فرهنگی آن ارائه میدهد.
سرویس استانهای خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) – کوروش دیباج: زایندهرود در دهههای اخیر دیگر صرفاً یک رودخانه در مرکز فلات ایران نیست. این رود، بهتدریج از یک عنصر طبیعی و هیدرولوژیک فراتر رفته و به یک «مسئله فرهنگی، اجتماعی، زیستمحیطی و حتی هویتی» تبدیل شده است؛ مسئلهای که در حافظه جمعی مردم اصفهان و بسیاری از ایرانیان، با مفاهیمی چون زندگی، آبادانی، کشاورزی، معماری، شعر، آیین و اکنون با واژههایی مانند بحران، خشکی و انتظار گره خورده است.
در چنین زمینهای، آثار هنری و مستندنگارانهای که تلاش میکنند زایندهرود را نه فقط از منظر آمار و دادههای محیطزیستی، بلکه از زاویه تجربه زیسته و حافظه تصویری روایت کنند، اهمیت دوچندان پیدا میکنند. کتاب «کنار هر رودی قدم زدم، آن رود زایندهرود شد» اثر رضا نوربختیار، در همین دسته از آثار قرار میگیرد؛ اثری که میکوشد از خلال عکاسی مستند، روایتی چندلایه از یک رودخانه در گذار ارائه دهد.