۱۴۰۴/۰۵/۰۵
روستایی که در «ابد و یک روز» و «متری شیش و نیم» با روایتهای پرکشش، توانست توجهها را جلب کند، این بار نیز همان مسیر را رفته، اما بدون آن تازگی و ضرباهنگ لازم. نتیجه، فیلمی است که از همان ابتدا تا پایان، قابل پیشبینی است.
به گزارش صفحه «هنر روز» روزپلاس، «زن و بچه»، تازهترین ساخته سعید روستایی، نشان میدهد که این فیلمساز در تکرار نسخه ضعیف تولیدات موفق خود گرفتار شده.
روستایی که در «ابد و یک روز» و «متری شیش و نیم» با روایتهای پرکشش، توانست توجهها را جلب کند، این بار نیز همان مسیر را رفته، اما بدون آن تازگی و ضرباهنگ لازم. نتیجه، فیلمی است که از همان ابتدا تا پایان، قابل پیشبینی است.
اصرار افراطی بر نمایش رنج، بدبختی، حالا دیگر نه یک ویژگی، بلکه تبدیل به امضای تکراری روستایی شده است. در «زن و بچه» هم با انبوهی از صحنههای اشک و آه، گریههای طولانی و دیالوگهای پر تنش مواجهیم، بیآنکه اینهمه به پیشبرد روایت یا باورپذیری شخصیتها کمکی کند.