به گزارش خبرنگار ایبنا، در جریان درگیریهای اخیر و تجاوز نظامی ایالات متحده و رژیم صهیونیستی به خاک کشور، بسیاری از واحدهای صنعتی بزرگ، بهویژه مجموعههای صادراتمحور در حوزههای فولاد و پتروشیمی، هدف حملات قرار گرفته و دچار خسارات جدی در زیرساختهای تولیدی خود شدند. از آنجا که تداوم تولید و توسعه صادرات، ستون فقرات اقتصاد، اشتغال و امنیت ملی محسوب میشود، جذب سرمایهگذاریهای جدید برای بازگشت سریع این بنگاهها به چرخه اقتصادی، ضرورتی اجتنابناپذیر است.
در این میان، نظام بانکی به عنوان یکی از اصلیترین ارکان تأمین مالی، نقشی کلیدی در بازسازی این واحدها ایفا میکند. بانکها به واسطه مدلهای مختلف ذینفعی، از احیای تولید در این شرکتها منتفع میشوند؛ این انتفاع گاه به صورت مستقیم و از طریق تملک سهام مانند سهامداری بانک صادرات در پالایشگاه نفت تهران با نماد «شتران» و گاه به صورت غیرمستقیم و در قالب ساختارهای مالکیت شبکهای تعریف میشود. در چنین شرایطی، بازگشت این شرکتها به مدار تولید، نهتنها از انباشت زیان در ترازنامه بانکها جلوگیری میکند، بلکه مسیر سودآوری شبکه بانکی را نیز هموار میسازد.