علی ربیعی:
ملت-دولتسازی؛ ثمره جنگ یا انتخابات؟
تنهایی استراتژیک؛ تقدیر یا انتخاب؟
شاید پرسش اصلی این نباشد که آیا ایران محکوم به تنهایی است یا نه؟ بلکه پرسش مهمتر این است که چگونه میتوان در دل همین شرایط پیچیده، انتخابهایی هوشمندانهتر برای آینده کشور رقم زد؛ زیرا در نهایت، آنچه مسیر ملتها را تعیین میکند، نه صرفا جغرافیا، بلکه ترکیبی از تاریخ، آگاهی و انتخابهای سیاسی است.
سرویس میهن و مقاومت خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)؛ علی ربیعی، سیاستمدار و پژوهشگر علوم اجتماعی: انتشار کتاب «بر لبه تنهایی» نوشته دکتر ولی نصر، فرصتی فراهم میکند تا بار دیگر درباره نسبت ایران با نظام جهانی و روایتهای مسلط از امنیت ملی کشور تأمل کنیم. این کتاب از آن لحاظ درخور توجه است که تلاش میکند تصویری کلان از چرایی وضعیت ایران در محیط امنیتی و ژئوپلیتیکی ارا مسیر، هم ساختار نظام بینالملل و هم ادراک تهدید در سیاست خارجی را بررسی کرده و شرایط داخلی و خارجی مؤثر بر تصمیمگیری رهبران را تحلیل میکند».
مهمت همچنین در توصیف تمایز ولی نصر از دیگر کارشناسان خاورمیانه در غرب نوشت: «به این لحاظ، آنچه ولی نصر را از دیگر کارشناسان خاورمیانه در غرب متمایز میکند، این است که او نه بر مبنای تولید هراس از خلال هویتها (بازنمایی ایران بهمثابه یک هویت «غیر» در تقابل با هویت غرب)، بلکه از خلال آرگومانهای ژئوپلیتیک و رئالیسم است که رفتار ایران را روایت میکند». متأسفانه با نگاه به برخی مباحثی که در رسانههای جریان اصلی ایران درباره وضعیت امروز کشور مطرح میشود، درمییابیم که مبانی تحلیلی ارائهشده فاصله شایان توجهی با وجدان جمعی جامعه و هویتخواهی ایرانی دارد. در این میان، هرگونه تلاش برای صورتبندی یک روایت تحلیلی منسجم درباره جایگاه ایران در جهان، حتی اگر محل بحث و نقد باشد، گامی ضروری در جهت غنیترشدن گفتوگوی فکری در جامعه ماست.