آن گونه که واکنشها نشان میدهد، احتمال بروز تغییر ناچیز و اندک است، مگر آنکه اتفاقی در سطح رؤسای قوای مقننه و مجریه رخ داده و یا کسی ریش سفیدی کند؛ گویا نمایندگان مجلس فراموش کردهاند، نماینده مردمی هستند که از بابت هزینههای درمانی و کمبودهای این حوزه در رنجند و بسیاری به دلیل به درد آمدن یک عضو خانواده، به فقر و نداری مبتلا میشوند.
بیمارستانهایی که نداریم
در حوزه سلامت پروژههای عمرانی زیادی داریم که
با اعتبارات موجود تا 20 سال آینده هم نمیتوانیم آنها را به سرانجام برسانیم.
بیمارستانهایی داریم که 28 سال پیش ساخت آنها شروع شده استو نیمه تمام رها
شدهاند. حتی کمپانیهای خارجی هم که برای ساخت و تکمیل آنها آمدهاند، گفتهاند
اگر اعتبار آن 18 ماهه تأمین میشود،اجرا میکنیمو اگر قرار باشد
اعتبار 36 ماهه باشد، نپذیرفتندامروز فهمیدهایم که اعتبارات کشور محدود است و
با آوردن چنین تجهیزاتی هنگامی که وارد عرصه خدمت میشوند دست در جیب مردم میکنیم
تا هزینه آن را تأمین کنیم.
«شاید قدری تند صحبت میکنم اما چارهای نیست»
من واقعاً خواهش میکنم که مسئولان کشور به خصوص
در مجلس با سلامت مردم شوخی نکنند،
در 10 سال گذشته هر کسی به عنوان وزیر بهداشت
آمده است چنین مشکلاتیداشته است و معمولاً افرادی هستندکه آدرس غلط می
دهند.