منطق در سنت فلسفی اسلامی دانشی پویا و در حال تحول بوده است. این دانش از یک سو بهعنوان ابزار ضروری تفکر و استدلال حفظ شده و از سوی دیگر در پرتو تحولات فلسفی، بهویژه در حکمت متعالیه، در افقی گستردهتر تفسیر شده است.
با تأکید بر آرای ملاعبدالله یزدی و ملاهادی سبزواری
منطق در سنت فلسفی اسلامی دانشی پویا و در حال تحول بوده است. این دانش از یک سو بهعنوان ابزار ضروری تفکر و استدلال حفظ شده و از سوی دیگر در پرتو تحولات فلسفی، بهویژه در حکمت متعالیه، در افقی گستردهتر تفسیر شده است.
سرویس دین و اندیشه خبرگزاری کتاب ایران(ایبنا)؛ محمدحسین محمدی، استاد دانشگاه آزاد واحد تهران؛ منطق در سنت فلسفی اسلامی همواره بهعنوان ابزاری بنیادین برای ساماندهی اندیشه و جلوگیری از خطای فکری تلقی شده است. فیلسوفان مسلمان، از دوره ترجمه آثار یونانی تا شکلگیری نظامهای فلسفی مستقل در جهان اسلام، منطق را مقدمهای ضروری برای ورود به مباحث فلسفی و علوم عقلی میدانستند. در این میان، سنت مشائی با محوریت آثار فارابی و ابنسینا نقش تعیینکنندهای در تثبیت و گسترش منطق ارسطویی در جهان اسلام ایفا کرد. این سنت بعدها در قالب متون آموزشی و مدرسهای استمرار یافت و در آثار شارحان و مدرسان فلسفه، بهویژه در ایران، بهصورت نظامی آموزشی تثبیت شد.
