مولف «گنجواژه فارسی» در گفتوگو با ایبنا:
افراد شیفته نظریهپردازی، هرگز فرهنگنویس نمیشوند
بهروز صفرزاده، مولف «گنجواژه فارسی» دربردارنده ۲۰۰ هزار واژه و اصطلاح قرن چهارم تاکنون گفت: فرهنگنویسی بیشتر کاری عملی و آکنده از آزمون و خطاست و افراد شیفته نظریهپردازی هرگز عملاً فرهنگنویس نخواهند شد.
به گزارش خبرنگار خبرگزاری کتاب ایران(ایبنا)، به تازگی نشر سده هفتمین فرهنگ تالیفی بهروز صفرزاده با عنوان «گنجواژه فارسی» را در اختیار فارسیزبانان قرار داده است. گنجواژه حاضر دربردارنده ۲۰۰ هزار واژه و اصطلاحی است که در طول بیش از یازده قرن تاریخ زبان فارسی، از قرن چهارم هجری تا امروز، در متونِ نظم و نثر و در گفتار و نوشتار به کار رفتهاند و میروند.
بهروز صفرزاده در گفتوگو با خبرنگار ما با این توضیح که گنجواژه یا تِزاروس نوعی فرهنگ است که در آن واژهها و اصطلاحات بر اساس دستهبندس موضوعی مرتب شدهاند، نه بر اساس ترتیب الفبایی درباره ساختار فرهنگ تالیفی خود بیان کرد: ساختار کتاب بر پایه ۱۱۷۴ مقوله موضوعی شکل گرفته است؛ ابتدا مفاهیم و موضوعات در یک دستهبندیِ کلّی به چند فصل تقسیم شدهاند و سپس دستهبندی ریزتر و جزئیتر شده و واژهها و اصطلاحاتِ نزدیک به هم یا مترادفِ هم در کنارِ یکدیگر به ترتیبِ الفبا در یک مقوله آورده شدهاند. در این اثر میان واژههای کهن، ادبی، تخصصی و واژگان رایج امروز با برچسبگذاری تمایزی قائل شدهام و کاربران به راحتی میتوانند تفاوتهای کاربردی آنها را مشاهده کنند مثلاً واژههای قدیمی برچسب [قدیمی] و واژههای گفتاری و محاورهای برچسب [گفتاری] دارند. همچنین برخی واژهها در هیچ حوزه معنایی مشخصی نمیگنجند که این دسته واژهها را به ناچار در فصل آخر فرهنگ آوردهام و عنوانی هم برایشان تعیین کردهام.