به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، «بر ساحل نور» عنوان درسگفتاری است که میکوشد با بیانی ساده، مختصر و کاربردی، مخاطب را با مفاهیم و پیامهای قرآن کریم آشنا کند.
بنابر روایت ایکنا، حجتالاسلاموالمسلمین سیدجواد بهشتی، پژوهشگر قرآنی،به شرح و تفسیر یک صفحه از قرآن میپردازد و ضمن ارائه ترجمه تحتاللفظی، نکات و مفاهیم کلیدی آیات را تبیین میکند. آنچه در ادامه میآید، خلاصهای از مباحث مطرحشده درباره صفحه شانزدهم قرآن، سوره بقره است.
صفحه ۱۶ آیات ۱۰۲ تا ۱۰۵ سوره «بقره» را دربرمیگیرد. این آیات ماجرای حضرت سلیمان(ع) و ساحران بابل را شرح میدهد. در آن برهه از زمان سحر و جادوگری رواج پیدا کرده بود و اوراد سحری را جادوگران نزد خود نگاه میداشتند، حضرت سلیمان(ع) برای آنکه این روند از بین رفته و دیگر کسی به سحر و جادو متوسل نشود، تلاش میکند تا دستنوشتههای ساحران را جمعآوری و در جایی نگهداری کند.
حضرت سلیمان(ع) جان به جان آفرین تسلیم میکند و این امر مجالی فراهم میآورد تا جمعی از یهودیان سوءاستفاده کرده و بامور خود امیدوار میشوند که اغلب هم توسل جستن آنها به چنین ابزاری برای آسیب به افراد و جریانی است که مانع بر سر راه آنها هستند در حالی که خداوند میفرماید تا اذن و اراده الهی نباشد، کسی قادر به آسیب به فرد دیگری نیست.
در بخش دیگری از آیات این صفحه اشاره به اتفاق دیگری میشود و آن موضوع تجمع پیامبر اکرم(ص) با یارانشان در نقاط مختلف است و نقل مشهوری است که معمولاً پیامبر در این تجمعات سخن میگفتند. بعضاً یاران با به کار بردن واژه «راعنا» از پیامبر(ص) میخواستند تا کمی شمردهتر سخن بگویند تا آنها قدرت تأمل در سخنان رسول خدا را داشته باشند. واژه راعنا در بین یهودیان به چند معناست که یکی از معانی آن ما را احمق کن هست، و اینگونه مسلمین را مسخره میکردند که مسلمانان از پیامبرشان میخواهند که آنان را احمق کند، لذا خداوند به واسطه رسول گرامی از مردم خواست تا به جای واژه راعنا از «اُنظُرنا» به معنی توجه کن یا ما را ببین استفاده کنند.
در هر صورت آنچه از این آیات استفاده میشود اینکه تا خواست خدا نباشد نهتنها یهودی و مسیحی بلکه مسلمانان نیز نمیتوانند امید به پیشرفت داشته باشند و رحمت خداوند تنها شامل حال کسانی میشود که خود او خواسته و در آنان مظاهری از اصلاح و تلاش برای خوب زیستن را مشاهده میکند.
شرح و تفسیر سوره بقره را اینجا بشنوید.